به گزارش ثریا - پیوند برنامه های درس ملی با فعالیت های پرورشی اهمیت بسزایی در تحقق رشد تمام ساحتی دانش آموزان دارد و مورد تأکید سند تحول بنیادین به عنوان نقشه راه دستگاه تعلیم و تربیت کشور است. آشنایی با هنر نمایش، از جمله مصادیق ساحت تربیت هنر و زیباشناختی است که به طور کامل به تسهیل تربیت دانش آموز در سایر ساحت ها (اعتقادی، عبادی و اخلاقی، اقتصادی و حرفه ای، علمی و فناوری، جتماعی و سیاسی، زیستی و بدنی) میتواند مدد برساند.
از جمله دغدغه های همیشگی معلمان شریف و پر تلاش، خصوصاً در مقطع ابتدایی، تلاش برای جذب دانش آموزان به کلاس درس و شاداب سازی آن و همچنین بیان موارد درسی به صورت ساده و روان و قابل فهم برای ایشان بوده است. از طرفی یکنواخت و بی تنوع بودن کلاس تأثیری انکار ناپذیر بر کاهش بازده تدریس دارد.
یکی از پیشنهادت مؤثر در زمینه ایجاد جذابیت هر چه بیشتر در کلاس های درس، استفاده از ابزار نمایش و تئاتراست.
ارائه دروس به صورت نمایشی، بدون نیاز به هزینه خاص، علاوه برایجاد تنوع و جاذبه و برقراری فضای مشارکتی و تعاملی در کلاس، امکان رشد شخصیتی و مهارتی دانش آموزان را فراهم می کند و می تواند زمینه ساز شناسایی دانش آموزان مستعد در این حوزه نیز باشد.
شکوفا شدن قوه خلاقیت، درک تفاوت های فردی از سوی دانش آموزان، کسب تجارب جدید و متفاوت، ترویح همیاری و همکاری بین دانش آموزان و فراگیری تعامل و مدارا با دیگران، اصلاح برخی از نقائص گفتاری و رفتاری دانش آموزان توسط معلمان و تقویت قدرت بیان و نقادی دانش آموزان، بخشی دیگر از محاسن گسترش تئاتر درسی در کشور است که می توان در باب هر کدام یادداشت ها و پژوهش ها فراهم و عرضه کرد.
نتایج پژوهشهای معتبری در دسترس است که بر نقش مثبت فعالیت های پرورشی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی و بالا بردن اعتماد به نفس و توانمندی های شخصی دانش آموزان صحه می گذارد.
منبع : رئیس اداره برنامه ریزی فعالیت های فرهنگی هنری وزارت آموزش و پرورش