به گزارش ثریا پایان حیات در زمین میتواند از آنچه فکر میکنیم، نزدیکتر باشد، اما آیا غیر از یافتن یک سیاره قابل سکونت و نقل مکان به آن، ایجاد یک تغییر در مدار زمین میتواند زمین را از نابودی نجات دهد؟
به گفته ستاره شناسان، حدود پنج میلیارد سال دیگر، خورشید در هسته خود به طور کامل هیدروژن تمام میکند و منبسط و منفجر میشود و احتمالاً زمین را میبلعد. قطعا این آینده روشنی نیست که همه ما میخواهیم.
"ایلان ماسک" مدیرعامل شرکت فضایی "اسپیسایکس" به تازگی در توییتی اعلام کرد که انبساط خورشید منجر به انقراض کلی حیات در سیاره زمین میشود و زندگی میانسیارهای را به یک ضرورت تبدیل میکند. وی این را در پاسخ به مقالهای که در مورد انقراض جمعی ناشی از فعالیتهای انسانی هشدار داده بود، گفت و بر ضرورت کار بر روی راهکارهایی برای نقل مکان از زمین تاکید کرد.
این در حالی است که ما که هنوز فناوری لازم برای زندگی در دنیاهای دیگر را نداریم و از طرفی، ممکن است یک فاجعه نزدیک پیش رو داشته باشیم و آن، تغییرات روزافزون آب و هوا و گرم شدن کره زمین و تغییرات اقلیمی است.
انتشار گازهای گلخانهای به طور قابل توجهی دما و الگوی آب و هوای سیاره ما را تغییر داده است. بر اساس ۶ مجموعه داده بینالمللی که توسط سازمان جهانی هواشناسی ادغام شدهاند، سال ۲۰۲۱ در میان هفت سال گرم ثبت شده در تاریخ، یکی از گرمترینها و همچنین گرمترین سال از سال ۲۰۱۵ تاکنون بوده است. ضمن اینکه سالهای ۲۰۱۶، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ نیز هر سه از سالهای گرم دهه اخیر بودهاند.
یک رویداد قوی "النینو" که در سال ۲۰۱۶ رخ داد نیز به افزایش میانگین گرمایش جهانی کمک کرد.
"النینو" یکی از چرخههای مشهور آب و هوایی جهان است که هر دو تا هفت سال یک بار باعث ایجاد ناهنجاریهای بزرگی در آب و هوای سراسر سیاره زمین میشود. از جمله این ناهنجاریها میتوان به سیلابهای ناگهانی، خشکسالی، قحطی و اپیدمی اشاره کرد. "النینو" به طور ساده عبارت است از یک رخداد اقلیمی کلان که در اثر رها شدن انرژی انباشته در بزرگترین حوزه اقیانوسی جهان یعنی جنوب اقیانوس آرام رخ میدهد. نشانه اولیه آن هم تغییر جهت جریان آبهای سرد و گرم و همچنین بادهای این منطقه است.
دانشمندان پیشبینی میکنند که افزایش غلظت گازهای گلخانهای باعث افزایش قابل توجه دما و احتمالاً ذوب شدن بیشتر یخهای قطبی خواهد شد و همچنین نگرانی دیگری مبنی بر این وجود دارد که مقدار انرژی که به زمین میرسد در طول زمان به شکل بسیار آهسته در حال افزایش است. این افزایش در نهایت مشکلات شدیدی را برای زمین ایجاد میکند و باعث میشود روزی سیاره زمین به قدری داغ شود که اقیانوسهای زمین به جوش بیایند!
در حال حاضر، سیاستهایی که برای جلوگیری از گرم شدن زمین وجود دارد، حول محور کاهش مصرف سوختهای فسیلی و سرمایهگذاری در منابع سبزتر و پاکتر انرژی است. کارشناسان برخلاف وجود وعدههای مختلف برای کاهش سرعت تغییرات آب و هوایی، معتقدند که "توافق پاریس" برای جلوگیری از افزایش متوسط دمای جهانی به بالاتر از ۱.۵ درجه سانتیگراد کافی نیست.
کارشناسان معتقدند که "توافق پاریس" برای جلوگیری از افزایش متوسط دمای جهانی به بالاتر از ۱.۵ درجه سانتیگراد کافی نیست.
تغییر مدار زمین
اکنون "سهراب راهوار" اخترشناس و استاد فیزیک دانشگاه "صنعتی شریف" ایران، تصمیم گرفته تا چالشهای یک سیاره در حال گرم شدن پیوسته و یک خورشید درخشانتر را بررسی کند. وی در مقالهای که هنوز مورد بررسی همتا قرار نگرفته است، یک پیشنهادی برای کاهش دمای کره زمین ارائه کرده است. در مقاله "سهراب راهوار" آمده است که با استفاده از کمک گرانشی از سیارکها میتوانیم فاصله مداری زمین از خورشید را افزایش دهیم و سیاره زمین را به موقعیت خنکتری ببریم.
چیزی که ما به طور کلی فکر میکنیم میتوانیم روی آن حساب کنیم، ثبات مدار زمین است. بر اساس یک مقاله علمی، طی ۴.۵ میلیارد سال گذشته، مسیر مداری زمین به دور خورشید حتی در مواجهه با برخورد شهابسنگهای غولپیکر، شکلگیری قمرها و کاهش مداوم چرخش سیاره ما، عملاً بدون تغییر باقی مانده است.
یک احتمال بیش از ۹۹ درصدی وجود دارد که مدار زمین همچنان بدون تغییر باقی خواهد ماند. با این حال، این ثبات مداری میتواند منجر به یک فاجعه در نهایت اجتناب ناپذیر برای کل سیاره شود.
مقاله پیشچاپ "راهوار"، عملیاتی را پیشنهاد میکند که از مکانیسم کمکِ گرانشیِ حرکت سیارکهای نزدیک به زمین استفاده میکند. وی توضیح میدهد که مدار سیارکها در کمربند سیارکها را با استفاده از بادبانهای خورشیدی و موتورهای پیشران برای هدایت آنها به سمت مدار مریخ دستکاری شود.
به گفته وی، اثر پراکندگی گرانشی، جایی که یک جرم بزرگ میتواند جسم کوچکتر را جابجا کند و در نتیجه نیرویی برابر و مخالف به خود بازگرداند، میتواند برای افزایش فاصله مداری زمین بکار گرفته شود که در نتیجه دمای زمین را خنک میکند.
به گفته وی، اثر پراکندگی گرانشی، جایی که یک جرم بزرگ میتواند جسم کوچکتر را جابجا کند و در نتیجه نیرویی برابر و مخالف به خود بازگرداند، میتواند برای افزایش فاصله مداری زمین بکار گرفته شود که در نتیجه دمای زمین را خنک میکند.
در حالی که این ایده یک ایده شگرف و هیجانانگیز به نظر میرسد، هدایت زمین به مداری دیگر تنها یکی از راه حلهای بی شماری است که برای مقابله با تغییرات آب و هوایی پیشنهاد شده است.
"راهوار" در این مقاله، افزایش فاصله مداری زمین را برای هر میزان جابجایی محاسبه کرده و امکانسنجی انجام این پروژه را بررسی کرده است. اما "کمک گرانشی" چیست و چگونه میتوان آن را پیادهسازی کرد؟
"سهراب راهوار" پیشنهاد میکند که سیارکها را با کمک گرانش جابجا کنیم. این موضوع اولین بار توسط "فردریش زاندر" و "یوری کوندراتیوک"، پیشگامان پرواز فضایی در مقالات خود که به ترتیب در سالهای ۱۹۲۵ و ۱۹۳۸ منتشر شدند، پیشنهاد شد.
منبع: خبرگزاری ایسنا