اختصاصی ثریا- مطالعات نشان میدهد که خنجرهای عصر برنز برای چه استفاده میشدند. خنجرها مصنوعاتی هستند که در همه جا وجود دارند و در البته هنوز به شکل ناشناخته از اروپای ماقبل تاریخ هستند. خنجرها اولین بار در اوایل هزاره چهارم قبل از میلاد ظاهر شدند، و در اروپای عصر کالکولیتیک و عصر مفرغ گسترده شدند. با این حال، نقش اجتماعی و عملی آنها هنوز به شدت مورد بحث است.
آیا آنها نمادین هستند یا کاربردی؟ آیا آنها ابزار هستند یا سلاح؟ چگونه مورد استفاده قرار گرفتند؟ چه فایده ای داشتند؟ خنجرهای فلزی اولیه مدتها تصور میشد که به دلیل ضعفهای درک شده در طراحی و ترکیب آلیاژ، نشانههای غیر کاربردی از هویت و قدرت مردانه هستند. برخی دیگر معتقد بودند که ممکن است از آنها به عنوان سلاح یا ابزاری برای صنایع دستی استفاده شده باشد.اولین استخراج بقایای آلی در جهان از ده خنجر آلیاژ مس که در سال 2017 در پراگاتو، سایت روستایی عصر برنز در ایتالیا حفاری شد، توسط یک فرآیند جدید پیشگام توسط یک تیم تحقیقاتی بینالمللی به رهبری دانشگاه نیوکاسل، انگلستان امکانپذیر شد. برای اولین بار، روش جدید نحوه استفاده از این اشیاء، چه فعالیتها و چه موادی را آشکار میکند.
دانشمندان با استفاده از روش جدیدی که از محلول Picro-Sirius Red (PSR) استفاده می کند، بقایای آلی را روی خنجرها رنگ آمیزی کردند. سپس باقیمانده ها توسط چندین میکروسکوپ نوری، دیجیتال و الکترونی مشاهده شدند. از این طریق، آنها می توانند ریز باقی مانده های کلاژن و الیاف تاندون، استخوان، ماهیچه را تعیین کنند. این نشان می دهد که خنجرها با بافت های حیوانی متعددی در تماس بوده اند و برای پردازش انواع مختلف لاشه حیوانات استفاده شده اند.
پس از انجام چندین آزمایش با نمونه های خنجرهای ساخته شده توسط یک برنزساز متخصص، دانشمندان دریافتند که این نوع خنجر برای لاشه حیوانات مناسب است. دانشمندان همچنین بقایای خنجرهای آزمایشی را تجزیه و تحلیل کردند و خنجرهای مشاهده شده با خنجرهای باستان شناسی را مطابقت دادند.
پروفسور آندریا دولفینی، رئیس باستان شناسی دانشگاه نیوکاسل، گفت: «تحقیق نشان داده است که استخراج و مشخص کردن بقایای آلی از فلزات باستانی امکان پذیر است و دامنه موادی را که می توان به این روش تجزیه و تحلیل کرد، گسترش داد. این یک پیشرفت قابل توجه است زیرا روش جدید تجزیه و تحلیل طیف گسترده ای از ابزارها و سلاح های آلیاژ مس را از هر نقطه از جهان امکان پذیر می کند. امکانات بی پایان هستند، و پاسخ هایی که روش جدید می تواند و در آینده ارائه خواهد کرد نیز بی پایان است.»