اختصاصی ثریا- چگونه بریتانیا میتواند با آلودگی صفر به مسیر خود بازگردد؟ در همین هفته اخیر هواشناسان هشدار دادند که دمای جهان ممکن است به زودی به طور موقت فراتر از حد بین المللی تا 1.5 درجه سانتیگراد افزایش یابد. مجله indipendent روز شنبه گذشته اعلام کرد که دپارتمان بازرگانی در سال مالی گذشته۲۵۰ میلیون پوند از آنچه می توانست بریتانیا را برای رسیدن به لودگی صفر خالص، نزدیک کند، هزینه کرده است. این پولی است که بدون شک می تواند برای کمک به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای استفاده کند.
دولت در قانون متعهد شده است که تا سال 2050 همه انتشار گازهای گلخانه ای را که باعث گرمایش سیاره می شود به صفر برساند - چالشی باورنکردنی برای هر کشوری که به منابع گسترده و تغییرات ساختاری در نحوه زندگی ما نیاز دارد. این چشم انداز اگرچه به طور گسترده به عنوان یک گام مهم در جهت درست مورد تحسین قرار می گیرد، اما به دلیل نداشتن جاه طلبی و ناتوانی در توضیح جزئیات در نحوه دستیابی به اهداف مورد انتقاد قرار گرفته است. افشای این خبر جدید نیز سؤالاتی را در مورد چگونگی بودجه آلودگی صفر خالص ایجاد میکند.
یک تحلیلگر سیاسی در اندیشکده محیط زیست Green Alliance، می گوید اگرچه دولت جاهطلبیهای مثبتی داشت، اما جزئیات کافی در استراتژی صفر خالص وجود ندارد که دقیقاً نشان دهد بخشهای مختلف چگونه میتوانند به اهداف خود برسند. او می گوید بریتانیا باید اهداف کوتاهمدتتری طراحی کند تا هر بخش بتواند پیشرفت خود را به سمت نقاط عطف بزرگتری مانند سال 2050 برنامهریزی کند. او می افزاید که استراتژی دولت به ویژه در مورد کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در بخش های کشاورزی و ساختمان ضعیف است.
در ادامه بخوانید: طرح پشتبام خورشیدی برای ساختمانهای اروپا
به عنوان مثال، مشخص نیست هدف دولت از مشغول به کار کردن 75 درصد کشاورزان در انگلیس تا سال 2030 در فعالیتهای کم کربنی در انگلیس به چه استراتژی صفر خالص دولت شامل برخی تعهدات مثبت است، اما بسیار بر اهداف بزرگ و درخشان متمرکز است و جزئیاتی را در مورد چیزهای فوری کوتاهمدت که برای رسیدن به این اهداف باید اتفاق بیفتد، ارائه نمیکند.» بنابراین این خطر وجود دارد که این استراتژی فقط در حد حرف قرار گیرد و کسی به آن توجه نکند.
یک استاد سیاست اقتصادی در دانشگاه آکسفورد، گفت که او از همان ابتدا با استراتژی صفر خالص مخالفت کرد، زیرا هدف، دستیابی به بی تقصیر بودن کربن در انتشار گازهای گلخانهای است و نه آنهایی که در بریتانیا مصرف میشوند. در بریتانیا برای برخی از گازهای گلخانه ای مالیات اعمال می شود، اما هیچ مالیات صریحی بر کربن در کل اقتصاد وجود ندارد. معرفی مالیات کربن در طول بحران هزینه زندگی ممکن است باب میل نباشد. اما از سویی بر این عقیده هستند که خانوادههای فقیرتر میتوانند محافظت شوند، زیرا مالیاتهای کربن نیز پول زیادی را جمعآوری میکند که پس از آن میتواند یک تعرفه اجتماعی را تأمین کند که شهروندان را از مقدار اولیه انرژی برخوردار میکند.
در ادامه بخوانید: کشف قند در زیر دریا دانشمندان را متعجب کرد
مطالعات نشان میدهد در طول سه دهه گذشته، بریتانیا انتشار گازهای گلخانهای را تا 44 درصد کاهش داده است که سریعترین کاهش در بین کشورهای G7 است. استراتژی امنیت انرژی مشخص میکند که بریتانیای کبیر چگونه استقرار باد، هستهای جدید، خورشیدی و هیدروژن را تسریع میکند – که میتواند شاهد باشد که ۹۵ درصد برق تا سال ۲۰۳۰ کم کربن است. همچنین بیش از 6.6 میلیارد پوند برای کربن زدایی خانهها و ساختمانها سرمایهگذاری میکنند و حداقل استانداردهای عملکرد بالاتری را برای اطمینان از اینکه همه خانهها تا سال 2035 با EPC باند C مطابقت دارند، ارائه میکنند.