اختصاصی شبکه علمی ثریا- محققان دانشگاه متروپولیتن توکیو نشان دادهاند که طیفسنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) میتواند یک ابزار غیر مخرب قدرتمند برای مطالعه مکانیسمهای تخریب باتریهای فلزی لیتیومی جامد باشد. آنها باتری های فلزی لیتیومی جامد مبتنی بر سرامیک را که با رسوب آئروسل و حرارت دادن تهیه شده بودند مورد مطالعه قرار دادند و رابطه ای خاص را که مسئول کاهش عملکرد آنها هست شناسایی کردند. این کار آنها موانع مهندسی را که برای عرضه این باتریهای درجه یک به بازار باید برطرف شوند دقیقاً برجسته میکند.
وسایل نقلیه الکتریکی (EVs) بخش مهمی از تلاشها در سراسر جهان برای کاهش انتشار کربن هستند. در قلب هر (EVs) باتری آن وجود دارد. طراحی باتری همچنان یک گلوگاه کلیدی برای به حداکثر رساندن برد رانندگی و بهبود ایمنی خودرو است. استفاده از باتریهای لیتیوم فلزی جامد پتانسیل چگالی انرژی بالاتر، ایمنی و پیچیدگی کمتری را دارد اما مسائل فنی همچنان مانع استفاده از آنها در وسایل نقلیه میشود.
یک مشکل عمده مقاومت سطحی زیاد بین الکترودها و الکترولیت های جامد است. در بسیاری از طرح های باتری، مواد کاتد و الکترولیت هر دو سرامیک های شکننده هستند. این امر برقراری ارتباط خوب بین آنها را دشوار می کند. همچنین چالش تشخیص اینکه کدام رابط واقعاً باعث ایجاد مشکل می شود نیز وجود دارد. مطالعه تخریب در باتریهای فلزی لیتیومی جامد عموماً مستلزم برش دادن آنها است. این امر باعث میشود که نتوان در حین کارکرد باتری متوجه شد که چه اتفاقی میافتد.
تیمی به سرپرستی پروفسور کیوشی کانامورا در دانشگاه متروپولیتن توکیو با استفاده از تکنیکی به نام رسوب آئروسل، باتریهای فلزی لیتیوم کاملاً جامد با مقاومت سطحی کمتر را مورد بررسی قرار دادهاند. تکه های میکروسکوپی مواد کاتدی به سمت لایه ای از مواد الکترولیت سرامیکی شتاب می گیرند و در آنجا با هم برخورد می کنند و یک لایه متراکم را تشکیل می دهند.
برای غلبه بر مسئله ایجاد ترک در اثر برخورد این تیم تکههای مواد کاتد را با یک ماده لحیمکننده پوشاندند، یعنی یک ماده نرمتر با نقطه ذوب پایینتر که میتواند برای ایجاد تماس عالی بین کاتد تازهتشکیلشده با استفاده از حرارت عملیاتی شود. الکترولیت موجود در سلول نهایی تمام جامد آنها ظرفیت تخلیه اولیه بالای ۱۲۸ میلیآمپر را در دمای ۶۰ درجه سانتیگراد ارائه میکند و پس از ۳۰ چرخه شارژ/دشارژ ظرفیت بالای ۸۷ درصد را حفظ میکند. این بهترین نتیجه برای باتریهای فلزی لیتیومی جامد با الکترولیتهای اکسید سرامیکی است.
در اینجا تیم از طیفسنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS)که یک ابزار تشخیصی پرکاربرد در الکتروشیمی است استفاده کرد. با تفسیر چگونگی پاسخ سلول ها به سیگنالهای الکتریکی با فرکانسهای مختلف آنها میتوانند مقاومت رابطهای مختلف را در باتری بررسی کنند. در مورد استفاده از سلول های جدید آنها دریافتند که افزایش مقاومت بین ماده کاتد و لحیم کاری دلیل اصلی کاهش ظرفیت سلول است. آنها همچنین توانستند با استفاده از میکروسکوپ الکترونی به وضوح ترک خوردگی رابط را در طول چرخه شناسایی کنند. نوآوریهای این تیم نهتنها طراحی باتری پیشرفته را محقق کرده بلکه گامهای بعدی برای بهبود بیشتر با استفاده از روشی بدون آسیب و بهطور گسترده را برجسته کردهاست. الگوی جدید آنها نوید پیشرفت های جدید و هیجان انگیزی را برای باتری ها در نسل بعدی خودروهای برقی می دهد.