✕
کد خبر: 133547

اختصاصی شبکه علمی ثریا

تمیز کردن بدنه کشتی با لیزر سازگار با محیط زیست

دانشمندان فرآیندی را توسعه داده‌اند که در آن سلول‌های موجودات زنده توسط تابش لیزر آسیب می‌بینند، به گونه‌ای که می‌میرند و پس از مدتی به سادگی توسط آب شسته می‌شوند.

اختصاصی شبکه علمی ثریا- رسوب زیستی محلی برای رشد جلبک ها، صدف ها و دیگر موجودات دریایی در بدنه کشتی است. رسوب گیری مقاومت جریان کشتی را افزایش می دهد و در نتیجه مصرف سوخت و انتشار CO2 را نیز افزایش می دهد. تمیز کردن مکانیکی می تواند به پوشش بدنه آسیب برساند. علاوه بر این، رسوب زیستی باید استخراج شود تا ارگانیسم ها یا حتی قسمت هایی از پوشش کشتی به داخل آب نرود. دانشمندان LZH، برای فناوری ساخت و تحقیقات مواد کاربردی IFAM، اکنون یک راه حل سازگار با محیط زیست و کارآمد برای مشکل رسوب زیستی ایجاد کرده اند.

تمیز کردن سازگار با محیط زیست با لیزر در زیر آب

تابش لیزر را می توان برای آسیب کشنده به رسوب زیستی دریایی در زیر آب بدون آسیب رساندن به پوشش زیرین بدنه کشتی استفاده کرد. دانشمندان  فرآیندی را توسعه داده‌اند که در آن سلول‌های موجودات زنده توسط تابش لیزر آسیب می‌بینند، به گونه‌ای که می‌میرند و پس از مدتی به سادگی توسط آب شسته می‌شوند. محققان تحقیقات خود را در بندر جنوبی جزیره هلگولند انجام دادند. در آنجا، به نمونه‌های رسوب زیستی  لیزر تاباندند، سپس آنها را به دریای شمال برگرداندند و بعد از دو تا چهار هفته آنها را بررسی کردند. دکتر-اینگ، متخصص فناوری زیر آب، می گوید: ما توانستیم به یک  تمیز کردن واضح ولی با تأخیر زمانی دست یابیم.

کاهش انتشار و جلوگیری از جابجایی گونه ها

رسوب زیستی نه تنها بر مصرف سوخت و سطوح انتشار اثر می گذارد. ارگانیسم ها می توانند منجر به معرفی و گسترش گونه های غیر بومی در اکوسیستم های خارجی شوند. دانشمندان می‌گویند: «جابه‌جایی گونه‌ها یک خطر بزرگ رسوب زیستی است. اگر یک کشتی ارگانیسم های خارجی را از طریق رسوب بدنه وارد اکوسیستم کند، می تواند اکوسیستم را به شدت مختل کند. در عمل، این امر منجر به ممنوعیت پهلوگیری کشتی‌ها در بنادر خارجی می‌شود، همانطور که اخیراً مجدداً برای کشتی‌های تفریحی اتفاق افتاده است. در اینجا نیز، تمیز کردن با لیزر جایگزین مناسبی برای روش‌های مکانیکی است. از آنجایی که زیست توده معرفی‌شده در حین تمیز کردن لیزر به طور کشنده‌ای آسیب می‌بیند، پس از آن دیگر برای اکوسیستم‌های خارجی خطرناک نیستند.