به گزارش ثریا آرمادیلو در لغت به معنای «زره پوش کوچک» است و این زره از صفحات استخوانی پوشیده شده با کراتین تشکیل شده است. آمارها نشان میدهد که حدود ۲۰ گونه آرمادیلو در حیات وحش وجود دارد و نژاد همه آنها به اجداد آمریکای جنوبیشان میرسد. آرمادیلوها از نظر اندازه، رفتار و زیستگاهشان بسیار متنوع هستند.
IUCN دو گونه را آسیب پذیر و پنج گونه را تقریباً در معرض خطر انقراض میداند. پنج گونه دیگر فاقد اطلاعات و احتمالاً در معرض خطر هستند. در سال ۲۰۱۶، دانشمندان آرمادیلو بینی بلند را به سه گونه جداگانه تقسیم کردند و از زمان طبقه بندی جدید، آن گونهها را ارزیابی نکرده اند.
حقایقی جالب در مورد آرمادیلوها وجود دارد که در این گزارش به ۱۳ مورد آن پرداخته ایم. تا پایان این مطلب همراه ما باشید:
آرمادیلو ۹ نواری ((Nine-Banded تنها گونهای است که در ایالات متحده یافت میشودآرمادیلو نه نواری (Dasypus novemcinctus) تنها گونه آرمادیلو است که به آمریکای شمالی مهاجرت کرده است. آنها برای مدت طولانی در مناطق نیمه گرمسیری مرطوب ایالات متحده زندگی میکردند. اما اکنون آرمادیلوها تا شمال نبراسکا و ایلینوی دیده میشوند. زمستانهای گرمتر ناشی از تغییرات آب و هوایی ممکن است دامنه جمعیتی آنها را بیشتر گسترش دهد.
آرمادیلوها همیشه بچههای یکسانی را به دنیا میآورند که از شکافتن یک تخمک بارور شده به وجود آمده اند. در میان پستانداران، این ویژگی منحصر به فرد را آرمادیلوهای نه نواری و دیگر نژاد آنها یعنی داسیپوس (از پستانداران بیدندان حفاری که از جنوب ایالات متحده تا آرژانتین یافت میشوند) دارند. زمانی که حیوان وحشت زده شود، ۳ تا ۴ فوت مستقیم به بالا میپرد.
عقیده بر این بود که آرمادیلوهای سه نواری برزیلی تا سال ۱۹۸۸ منقرض شده بودند. از آن زمان، محققان جمعیتهای پراکنده و کوچکی را پیدا کردند. حیواناتی که به اشتباه گمان میرفت منقرض شده اند، گونه لازاروس نامیده میشوند. این گونه توسط IUCN به عنوان آسیب پذیر فهرست شده است و در برزیل در معرض خطر انقراض است. بیشتر زیستگاه آنها به مزارع نیشکر و سویا تبدیل شده است. شکار غیرقانونی یکی دیگر از تهدیدهای مهم برای این گونه است.
گلیپتودونتها یا «شیار دندانها» پستانداران اولیه زره پوش، به اندازه دایناسور بودند. در سال ۲۰۱۶، دانشمندان تعیین کردند که گلیپتودونتها زیرخانوادهای از آرمادیلوها هستند که برای اولین بار ۳۵ میلیون سال پیش ظاهر شدند. آنها در اواخر آخرین عصر یخبندان منقرض شدند، در حالی که بستگان کوچکتر و سبکترشان زنده ماندند. انسانها این حیوانات دو تنی را برای گوشت شکار میکردند.
منبع: فرادید