به گزارش ثریا - همه ما یک بار هم که شده کلمهای بوده که معنایش را ندانیم و فورا آن را در گوگل جستجو میکنیم؛ قطعا یکی از گزینههایی که در مقابل ما قرار میگیرد لینک معنای واژه در لغتنامه دهخدا است.با وجود این دسترسی آسان و با آن که معنای بسیاری از واژگان را میدانیم، برخی آدمهای از واژگان انگلیسی برای باکلاس نشان دادن خود استفاده میکنند. فکرش را کنید در کنار پنج کلمه فارسی، سه کلمه انگلیسی قرار بگیرد؛ تمام جمله نامانوس و بیهویت میشود. گهگاهی فرهنگستان زبان و ادب فارسی واژههای تازهای را به جای واژه بیگانه میگذارد اما مردم با تمسخر از کنار آن میگذرند. کاری با آن واژگان جایگزین نداریم اما به جای آن خوب است برای مردم این نکته را جا بیاندازیم که همه جهان ایران را به زبان فارسی غنیاش میشناسند و همین مهم است که به ما هویت میدهد و هویت ما است که جایگاه ما را بالا میبرد و نه استفاده کردن چند واژه بیگانه در بین واژگان مظلوم فارسی. باید برای این مردم از گوهرهایی در گنجینه فرهنگ و ادب ایران بگوییم که آدم حسابیهای مملکت ما بودند اما برای نشان دادن کلاس کاری خود، لزومی به استفاده از واژه بیگانه نمیدیدند و اتفاقا برعکس برای حفظ آن مشقت و رنج کشیدند.
درنظر بگیرید کسی مانند دهخدا چهل سال از عمر شبانه روزی خود را با ۱۲ ساعت کار صرف خواندن کتاب، یادداشت برداری، نوشتن لغتها بر روی فیشها کرده است تا همراه همکارانش لغتنامهای برای پاسداری از واژگان فارسی پدیدآورد؛ چرا که فکر میکرد زبان فارسی هویت ما است.اکنون اگر او حضور داشت و در برابرش همان آدمهای اصطلاحا باکلاس قرار میگرفتند، به گمانم به حال خودش و عمری که از او گذشت میگریست.افراد زیادی برای حفظ این زبان از کهن تا کنون تلاش کردهاند و علیاکبر دهخدا یکی از آنان است.استاد محمدرضا شفیعی کدکنی درمورد دهخدا گفته است:«اگر از فردوسی بگذریم، معلوم نیست کدام یک از بزرگان ادبِ ایران زمین به اندازه دهخدا به فرهنگِ ملی ما ایرانیان خدمت کرده است. کار عظیم و مردانه استاد علی اکبر دهخدا درباره واژگان زبان فارسی از کارهای کارستانی است که توفیق انجام آن را باید موهبتی الهی برای زبان فارسی و برای بنیادگذارِآن به شمار آورد...تنها امثال و حکم او، کافی است که مولفی را در زبان پارسی جاودانگی بخشد تا چه رسد به لغتنامه بزرگ او.»
درست در زمانی که زبان فارسی و فرهنگ ایرانی درمعرض نابودی قرار داشت، فردوسی بزرگ با نگارش شاهکاری به نام شاهنامه زبان، ادبیات و فرهنگ کشور را نجات داد؛ دهخدا هم در دورهای که جامعه در معرض تجددخواهی بود و خطر نابودی زبان فارسی را تهدید می کرد، با نگارش لغت نامهای کاری همانند فردوسی انجام دهد. اکنون چه کسی زبان فارسی را از دست خودِ مردم ما نجات میدهد؟
باور کنید هربار که واژهای غیر از فارسی بر زبان میآوریم تنِ بزرگان ادب پارسی مانند دهخدا در گور میلرزد. سالروز درگذشت علیاکبر دهخدا شاید بهانهای باشد تا حداقل همین امروز را از واژگان بیگانه استفاده نکنیم و فارسی حرف بزنیم.
منبع : کتاب و ادبیات