به گزارش ثریا امروز، نخستین روز از ماه ذی القعده الحرام است. این ماه یکی از چهار ماه حرام است که خداوند در قرآن مجید به حرمت آنها اشاره فرموده است. بنا بر روایتی از سید بن طاووس، ماه ذی القعده به ویژه در مواقع شدت و سختی، زمان مناسبی برای دعا و امید به اجابت است.
پیامبر اکرم (ص) نیز بر اهمیت این ماه تأکید داشته و فرمودهاند: «هر کس در ماه حرام سه روز پنجشنبه، جمعه و شنبه را روزه بگیرد، خداوند برای او عبادت یک سال را مینویسد.» این نشاندهنده جایگاه ویژه روزهداری در این ایام است.
شیخ عباس قمی در کتاب مفاتیح الجنان به اعمال ماه ذی القعده پرداخته و به ویژه بر فضیلت نمازی در روز یکشنبه این ماه تأکید کرده است. طبق روایت منقول از رسول خدا (ص)، به جا آوردن این نماز آثار معنوی و مادی فراوانی دارد.
در ادامه بخوانید: علت سفر حضرت معصومه (س) به ایران چه بود؟
از جمله برکات نماز یکشنبه ذی القعده میتوان به قبولی توبه، آمرزش گناهان، رضایت دشمنان در روز قیامت، مرگ با ایمان، حفظ دین، گشاده و نورانی شدن قبر، رضایت والدین و آمرزش آنها و فرزندان، توسعه رزق و آسان شدن جان دادن به یاری ملک الموت اشاره کرد.
کیفیت نماز یکشنبه ماه ذیالقعده:
برای انجام این نماز پرفضیلت، فرد باید در روز یکشنبه غسل کرده و وضو بگیرد. سپس چهار رکعت نماز (دو نماز دو رکعتی) بخواند. در هر رکعت، یک مرتبه سوره حمد، سه مرتبه سوره توحید (قل هو الله احد) و یک مرتبه معوذتین (سورههای فلق و ناس) قرائت میشود.
پس از پایان چهار رکعت نماز، هفتاد مرتبه ذکر «اَستَغفِرُ اللهَ رَبّی وَ اَتوبُ اِلَیه» گفته شود و سپس یک بار ذکر «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِی الْعَظِیمِ» خوانده شود. در پایان، این دعا قرائت گردد: «یا عَزِیزُ یا غَفَّارُ اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَ ذُنُوبَ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فَإِنَّهُ لَا یغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ».
ثواب روزهداری در ماه حرام:
علاوه بر نماز یکشنبه، روایت دیگری نیز بر فضیلت روزهداری در ماههای حرام تأکید دارد. طبق این روایت، هر کس سه روز متوالی پنجشنبه، جمعه و شنبه را در یکی از ماههای حرام روزه بگیرد، ثوابی معادل نهصد سال عبادت برای او نوشته خواهد شد.
حقیقت استغفار چیست؟
در کنار این اعمال، درک مفهوم استغفار حقیقی اهمیت دارد. امیرالمؤمنین علی (ع) در پاسخ به فردی که تنها لفظ «اَستَغفِرُ الله» را بر زبان رانده بود، فرمودند که استغفار درجهای والاست و شش شرط دارد:
۱. پشیمانی قلبی از گناهان گذشته.
۲. عزم جدی بر ترک آن گناهان برای همیشه.
۳. ادای حقوق مردم (حقالناس) تا هنگام ملاقات با خدا، حقی بر گردن نباشد.
۴. جبران واجبات الهی (مانند نماز و روزه قضا) که ضایع شدهاند.
۵. آب کردن گوشتی که از گناه بر بدن روییده، با حزن و اندوه بر گناهان.
۶. چشاندن سختی طاعت به بدن، همانگونه که شیرینی گناه را چشیده است.
پس از تحقق این شش شرط است که گفتن «اَستَغفِرُ الله» معنای حقیقی خود را مییابد. (منبع: المراقبات، ص ۳۶۹)
منبع: مهر