به گزارش ثریا حضرت علامه طباطبایی (ره)، مفسر کبیر قرآن و عارف برجسته، در توصیهای ارزشمند و راهگشا، بر اهمیت بنیادین و تداوم مراقبه در مسیر سیر و سلوک معنوی تأکید مؤکد فرمودند. ایشان هرگونه وقفه، حتی ناچیز، در این امر مهم را مخل پیشرفت سالک و موجب عقبماندگی در دستیابی به مراتب کمال دانستند.
در نقلی از کتاب «اقیانوس علم و معرفت»، هنگامی که از علامه طباطبایی طلب نصیحتی شد، ایشان با تأکید بر ارزش چنین مباحثی فرمودند: «به شما عرض کنم حیف است این حرفها را عوض کنیم به حرفهای دیگر. مراقبه را نگذارید خلل پیدا کند.» این بیان، نشاندهنده جایگاه محوری توجه و حضور قلب در نگاه عرفانی ایشان است.
این عالم ربانی در ادامه به ظرافت و حساسیت این مسئله اشاره کرده و افزودند: «به اندازه سر مویی اختلال پیدا کند تأثیر میکند در سیر و سلوک و عقب ماندنِ انسان.» این هشدار جدی، اهمیت استقامت و پایداری در مراقبه و توجه به نفس را برای هر رهرو طریقت الهی آشکار میسازد. غفلت از این اصل میتواند مسیر رشد معنوی را با چالشهای جدی مواجه کند.
علامه طباطبایی مراقبه را نه تنها یک وظیفه، بلکه «کمالِ دستگیرِ انسان» معرفی کردند؛ یعنی عاملی که به بهترین شکل انسان را در مسیر تعالی یاری رسانده و او را به مقصد نهایی نزدیک و وارد میکند. این تعبیر، بر نقش کلیدی مراقبه در تحقق اهداف عالیه انسانی و رسیدن به قرب الهی دلالت دارد. ایشان سخنان خود را با دعای خیر «و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته» به پایان رساندند. (منبع: اقیانوس علم و معرفت، ص۲۴۱)
منبع: حوزه