به گزارش ثریا دورههای رزیدنتی و فلوشیپ، با وجود اهمیت حیاتی در آموزش پزشکی، به دلیل فشار کاری بالا، ساعات طولانی و استرس شدید، به چالشی بزرگ برای سلامت روان پزشکان جوان بدل شدهاند. این شرایط طاقتفرسا میتواند منجر به فرسودگی شغلی، اضطراب و افسردگی در میان دستیاران شود.
مطالعات اخیر، از جمله پژوهشی که توسط شورای اعتباربخشی تحصیلات تکمیلی آموزش پزشکی آمریکا انجام شده و در نشریه JAMA Network Open منتشر شده، مهر تاییدی بر این مشکلات، بهویژه شیوع اضطراب، افسردگی و متاسفانه، موضوع نگرانکننده خودکشی دستیاران پزشکی زده است.
خودکشی در صدر علل مرگ؛ پیشی گرفتن از سرطان
پژوهش جدید با بررسی دادههای مرگومیر دستیاران تخصصی و فوق تخصصی بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۱، نشان میدهد که خودکشی دستیاران پزشکی در دوره زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۱ به شایعترین علت مرگ در میان آنها تبدیل شده است. این در حالی است که در دوره قبلی مطالعه (۲۰۰۰-۲۰۱۴)، بیماریهای نئوپلاستیک (سرطان) عامل اصلی مرگومیر در این گروه بود.
در بازه ۲۰۱۵-۲۰۲۱، از میان ۳۷۰,۷۷۸ دستیار، ۱۶۱ نفر (۵۰ زن و ۱۱۱ مرد) با میانگین سنی ۳۱ سال فوت کردهاند. خودکشی دستیاران پزشکی با ۴۷ مورد (حدود ۳۰٪ از کل مرگها) در صدر قرار دارد. پس از آن، سرطان با ۲۸ مورد (۱۷.۴٪)، حوادث (مانند تصادفات رانندگی) با ۲۲ مورد (۱۳.۷٪)، سایر بیماریهای پزشکی و جراحی با ۲۲ مورد (۱۳.۷٪) و مسمومیت اتفاقی یا اوردوز تصادفی با ۲۱ مورد (حدود ۱۳٪) قرار دارند.
نکته قابل تامل این است که با وجود تلاشها برای بهبود رفاه، نرخ خودکشی دستیاران پزشکی و سایر علل مرگ (به جز سرطان) در دوره دوم مطالعه تغییر معنیداری نسبت به دوره اول نداشته است. پژوهشگران تاکید میکنند که کاهش معنادار مرگومیر ناشی از سرطان، احتمالاً نتیجه پیشرفت در درمان و دسترسی بهتر به مراقبتهاست، اما عدم تغییر در نرخ خودکشی و سایر علل، زنگ خطری جدی برای سلامت روان دستیاران است.
مقاطع زمانی بحرانی: شروع رزیدنتی و پایان سال دوم
الگوی زمانی خودکشیها بسیار نگرانکننده است. در هر دو دوره مطالعه (۲۰۰۰-۲۰۲۱)، تعداد قابل توجهی از خودکشیها (۱۹ مورد) در سهماهه اول سال اول دوره دستیاری رخ داده است. علاوه بر این، در دوره دوم (۲۰۱۵-۲۰۲۱)، افزایش خطر خودکشی در سهماهه آخر سال دوم دوره دستیاری نیز مشاهده شد.
پژوهشگران معتقدند این مرگومیرها در دورههای گذار بزرگ آموزشی اتفاق میافتد. انتقال از دانشکده پزشکی به محیط تحصیلات تکمیلی و همچنین پیشبینی افزایش مسئولیتهای بالینی در انتهای سال دوم، چالشهای شخصی و حرفهای بزرگی ایجاد میکند که نیازمند حمایت قوی نهادی از دستیاران در این مقاطع حساس برای جلوگیری از فرسودگی شغلی و عواقب آن است.
تفاوت در علل مرگ بر اساس تخصص
بررسی علل مرگ بر اساس تخصص پزشکی دستیاران نیز یافتههای مهمی به همراه داشته است. دستیاران رشته بیهوشی بالاترین نرخ مرگ و میر ناشی از مسمومیت اتفاقی را داشتهاند. نگرانکنندهتر اینکه، دستیاران رشته پاتولوژی بالاترین نرخ مرگ و میر ناشی از خودکشی را داشتهاند (حدود ۵ برابر بیشتر از دستیاران داخلی). دستیاران روانپزشکی نیز بالاترین نرخ مرگ و میر ناشی از سرطان را تجربه کردند.
نرخ خودکشی دستیاران کمتر از جمعیت عمومی، اما همچنان نگرانکننده
نکته قابل توجه این است که برخلاف تصور رایج، نرخ کلی مرگ در میان دستیاران پزشکی، از جمله نرخ مرگ و میر ناشی از خودکشی دستیاران پزشکی، به طور قابل توجهی کمتر از این میزان در همسالان و همجنسان آنها در جمعیت عمومی ایالات متحده بوده است.
محققان این امر را به عواملی چون وضعیت سلامت بهتر در ابتدای ورود به آموزش پزشکی، آگاهی از سلامت، و دسترسی بالقوه بهتر به مراقبتهای بهداشتی نسبت میدهند. با این حال، تاکید میکنند که این یافته نباید باعث کماهمیت جلوه دادن مشکل خودکشی و سایر علل مرگ در دستیاران شود.
ضرورت توجه به فرسودگی شغلی و سلامت روان
نتیجهگیری اصلی این مطالعه حاکی از آن است که با وجود تلاشهای صورت گرفته، خودکشی همچنان یک چالش جدی و اکنون شایعترین علت مرگ و میر در میان دستیاران پزشکی آمریکایی است. وقوع خودکشی در دورههای حساس گذار آموزشی، نیازمند توجه فوری و مداخلات مؤثر است.
این مداخلات باید فراتر از راهکارهای کلی بوده و به طور فعال به اضطراب شدید، فرسودگی شغلی، افسردگی و احساس شرم دستیاران، بهویژه پیش از بحرانی شدن و تبدیل آن به فکر خودکشی، رسیدگی کنند. جامعه آموزش پزشکی باید به طور مستمر و با جدیت به مسئله رفاه و سلامت روان دستیاران بپردازد و راهکارهای مؤثرتری برای حمایت از آنها در طول این سالهای دشوار ارائه دهد.
منبع: مهر