به گزارش ثریا اسرائیل امروز، موجودیتی سیاسی برآمده از جنبش صهیونیسم و با حمایت قدرتهای استعماری است که هدف آن غصب سرزمین تاریخی فلسطین بوده است. این رژیم هیچ نسبتی با قوم بنیاسرائیل مذکور در قرآن کریم ندارد، جز سوءاستفاده از نامی مقدس که به حضرت یعقوب (ع) تعلق دارد. با شدت گرفتن تجاوزات رژیم صهیونیستی، این پرسش که آیا اسرائیل فعلی همان بنیاسرائیل قرآن است، بار دیگر اذهان را به خود مشغول کرده است.
بررسی مستندات تاریخی، دینی و جغرافیایی نشان میدهد که میان قوم بنیاسرائیل قرآن و موجودیت کنونی رژیم اسرائیل هیچ ارتباطی وجود ندارد. قوم بنیاسرائیل، فرزندان حضرت یعقوب (ع) ملقب به «اسرائیل» به معنای «عبدالله» هستند که پس از دوران حضرت یوسف (ع) در مصر ساکن شدند و سپس با هدایت حضرت موسی (ع) از ظلم فرعونیان نجات یافتند. قرآن کریم به آوارگی، طغیان و غضب الهی بر آنان اشاره دارد.
پس از حضرت موسی (ع)، بنیاسرائیل تحت فرمان یوشع بن نون، سرزمین کنعان را فتح کردند و حکومتهایی چون حکومت حضرت داوود (ع) و سلیمان (ع) را تشکیل دادند. این حکومتها قرنها پیش از میلاد مسیح (ع) فروپاشیدند و قوم بنیاسرائیل تحت سلطه امپراتوریهای بابل، ایران، یونان و روم قرار گرفتند. تخریب معبد دوم اورشلیم در سال ۷۰ میلادی توسط رومیان، به پراکندگی طولانیمدت یهودیان منجر شد.
از سوی دیگر، نام «فلسطین» ریشه در اقوام کنعانی و یبوسی دارد که حدود ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد از عربستان به این منطقه مهاجرت کردند. شهر بیتالمقدس نیز در ابتدا «یبوس» نام داشت. این سرزمین، پیش از بنیاسرائیل و در کنار آنان، زیستگاه اقوام مختلف سامینژاد بوده است، نه موطن انحصاری یهودیان.
تا پیش از قرن نوزدهم، یهودیان جمعیت بسیار اندکی در فلسطین داشتند. برای مثال، در سال ۱۸۸۰، از نیم میلیون نفر ساکن فلسطین، تنها ۲۴ هزار نفر یهودی بودند. اما با ظهور جنبش صهیونیسم به رهبری تئودور هرتسل و برگزاری اولین کنگره صهیونیستی (۱۸۹۷)، پروژه اسکان گسترده یهودیان در فلسطین با اهداف سیاسی و استعماری کلید خورد.
اعلامیه بالفور در سال ۱۹۱۷، حمایت بریتانیا از ایجاد «وطن ملی یهودیان» در فلسطین را رسمیت بخشید. پس از اشغال نظامی فلسطین توسط انگلیس، موج مهاجرت یهودیان از اروپا به این سرزمین شدت گرفت، به طوری که جمعیت آنان به حدود ۳۲ درصد افزایش یافت. سرانجام در ۱۴ مه ۱۹۴۸، با خروج انگلستان و علیرغم مخالفت قاطع فلسطینیان مسلمان و مسیحی، دیوید بنگوریون تأسیس رژیم اسرائیل را اعلام کرد. این تأسیس، نه یک رویداد تاریخی طبیعی، بلکه زاییده یک پروژه استعماری با حمایت قدرتهایی چون آمریکا و شوروی سابق بود.
نکته قابل تأمل دیگر، تحریف معنای نام «اسرائیل» در برخی منابع یهودی است که آن را به مبارزه یعقوب با خدا و غلبه بر او نسبت میدهند، در حالی که در فرهنگ قرآنی، «اسرائیل» لقبی احترامآمیز برای این پیامبر بزرگ الهی است.
در نتیجه، بنیاسرائیل قرآنی، قومی با هویت دینی و ریشههای توحیدی و پیامبری بودند، در حالی که اسرائیل امروزی، یک موجودیت سیاسی-نظامی مبتنی بر ایدئولوژی صهیونیسم و با ماهیتی استعماری و نژادپرستانه است. تصاحب نام «اسرائیل» توسط چنین رژیمی، تحریف هویت دینی و توهین به مقام شامخ پیامبران الهی محسوب میشود.
منبع: حوزه