به گزارش ثریا حلقههایی رؤیایی از گاز و غبار، تنها چیزی است که از یک ستاره عظیمالجثه در کهکشان راه شیری باقی مانده است. این ساختارهای شگفتانگیز که با نام «سحابی پرده» (Veil Nebula) شناخته میشوند، یادگاری از یک انفجار ستارهای مهیب هستند که حدود ۷۰۰۰ سال پیش رخ داده است. ناسا گزارش میدهد که این بقایای ابرنواختر، داستانی از مرگ و تولد دوباره در کیهان را روایت میکند.
در زمان انفجار اولیه، این سحابی در حال گسترش که به آن «حلقه ماکیان» (Cygnus Loop) نیز گفته میشود، احتمالاً چنان درخشان بوده که به اندازه هلال ماه در آسمان شب میدرخشیده است. تصور کنید که این منظره شگفتانگیز هفتهها برای انسانهایی که در سپیدهدم تاریخ زندگی میکردند، قابل مشاهده بوده و الهامبخش داستانها و افسانههای بسیاری شده است.
امروزه، سحابی پرده آن درخشش اولیه خود را از دست داده و برای رصد آن نیاز به یک تلسکوپ کوچک است که به سمت صورت فلکی «ماکیان» نشانه رفته باشد. با وجود کمنور شدن، این بقایای ابرنواختر از نظر فیزیکی ابعاد بسیار بزرگی دارد. هرچند در فاصله تقریبی ۱۴۰۰ سال نوری از زمین قرار گرفته، اما گستردگی آن در آسمان بیش از پنج برابر اندازه ماه کامل است.
تصویری که اخیراً در اواسط سال ۲۰۲۴ در کویت از سحابی پرده به ثبت رسیده است، زیبایی خیرهکننده آن را به نمایش میگذارد. در این عکس، نور ساطعشده از گاز هیدروژن به رنگ قرمز و نور منتشر شده از اتمهای اکسیژن به رنگهای آبی و سبز دیده میشود. حتی در تصاویر دقیقی مانند این نمونه، تفکیک رگهها و رشتههای ظریف و درهمتنیده این سحابی میتواند چالشبرانگیز باشد و گواهی بر پیچیدگی این پدیده کیهانی است.
منبع: ایسنا