به گزارش ثریا در اوایل سال ۱۳۵۹، پیش از عزیمت امام خمینی (ره) به جماران، زمانی که ایشان در محله دربند سکونت داشتند، ماجرایی شنیدنی از سید احمد خمینی (ره) رقم خورد که نشاندهنده روحیه والای انسانی و توجه ایشان به مردم بود.
یک شب، حجةالاسلام حاج سید احمد خمینی، یادگار امام راحل، به تنهایی با یک اتومبیل "چروکی چیف" به منزل علیرضا خاتمی (راوی خاطره) آمدند. هنگام بازگشت، آقای خاتمی به دلیل نگرانی، از فرزند امام خواستند به محض رسیدن به منزل تماس بگیرند.
پس از گذشت زمانی بیش از حد انتظار، آقای خاتمی که به شدت نگران شده بود، با به صدا درآمدن تلفن، بیمقدمه علت تأخیر را از سید احمد خمینی جویا شد. ایشان با آرامش پاسخ دادند: «به جدّم قسم یک کار خیر انجام دادم، البته اگر خدا قبول کند.»
فرزند امام در ادامه توضیح دادند که در مسیر بازگشت، با خانوادهای (یک خانم و آقا همراه با پنج فرزند) مواجه شدهاند که در خیابان منتظر وسیله نقلیه بودهاند. با مشاهده اینکه خودروها به سختی آنها را سوار میکنند، تصمیم به کمک میگیرد و آنها را سوار اتومبیل خود کرده، به منزل میبرد و به یکی از رانندگان میسپارد تا ایشان را به مقصد برساند. این عمل نیک و انساندوستانه دلیل تأخیر ایشان در تماس بود؛ نمونهای از فروتنی و اهمیت کار خیر در سیره عملی آن مرحوم.
منبع: نهج الفصاحه
روزنامه همشهری گفتگو با دکتر محمود بروجردی (داماد امام ) ۷/۲/۱۳۷۴.