به گزارش ثریا - به نقل از لایوساینس، دانشمندان در این مطالعه نشان دادند که این پدیده اثرات آب و هوایی فضایی شدیدی را آزاد کرده است که معمولاً تنها در طول طوفانهای بزرگ خورشیدی دیده میشود، با وجود اینکه خورشید در آن روز به طور غیرعادی آرام بود. این گزارش اولین تحلیل دقیق از این طوفان تقریباً هشتساعته را ارائه میدهد که برای اولین بار در ۲۰ اوت ۲۰۱۴ (۲۹ مرداد ۱۳۹۳) رخ داده است. آنها دریافتند که این طوفان سیگنالهای «جیپیاس» (GPS) را مختل کرده، میدان مغناطیسی زمین را لرزانده و اتمسفر فوقانی را با الکترونهای اضافی پر کرده است.
«شنگ لو» (Sheng Lu) دانشمند مؤسسه علوم فضایی در «دانشگاه شاندونگ» (Shandong) در چین و همکارانش گفتند: مطالعه ما نشان میدهد که طوفانهای فضایی میتوانند اثرات آب و هوایی فضایی قابل توجهی را حتی در دورههایی که به طور کلی بسیار آرام تلقی میشوند، ایجاد کنند.
طوفانی پنهان در فضاطوفان فضایی سال ۲۰۱۴ که برای اولین بار به طور رسمی در سال ۲۰۲۱ توصیف شد، ابتدا توسط ماهواره «DMSP F۱۷» ارتش آمریکا که شرایط آب و هوایی فضایی را نظارت میکند، شناسایی شد. بر اساس این مطالعه جدید، دقایقی بعد، ماهواره «Swarm B» آژانس فضایی اروپا از منطقهای نزدیک وقوع این طوفان عبور کرد و دادههای کلیدی را جمعآوری کرد که ساختار و اندازه آن را تأیید میکرد.
این پدیده بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر قطر داشت و بر فراز کلاهک قطبی میچرخید. در این منطقه عرض جغرافیایی بالاست و میدان مغناطیسی زمین، ذرات خورشیدی و کیهانی را به درون جو هدایت میکند. این طوفان دارای یک مرکز آرام با چشم و بازوهای مارپیچی چرخان بود که به وضوح در مشاهدات ماهوارهای قابل مشاهده بود، اما به جای بادهای شدید و باران سیلآسا، جریانهایی از الکترونهای پرانرژی را به جو فوقانی پرتاب میکرد.
اگرچه طوفانهای فضایی با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیستند، اما به لطف شفقهای قطبی درخشان و مارپیچی شکل که این طوفانها تولید میکنند، میتوانند توسط ماهوارهها و ابزارهای حساس روی زمین شناسایی شوند. دادههای چندین فضاپیما و ایستگاههای ژئومغناطیسی در گرینلند و قطب شمال کانادا اختلالات سیگنال «جیپیاس»، نوسانات میدان مغناطیسی و چگالی الکترون بالا را نشان دادند که همه این عوامل میتوانند در ناوبری ماهوارهای، ارتباطات و سامانههای انتقال رادیویی اختلال ایجاد کنند.
فراوانی اندازهگیریها به دانشمندان امکان داد تا این پدیده را با جزئیاتی بیسابقه بازسازی کنند، چیزی که در دهههای قبل امکانپذیر نبود. آنها از اواخر دهه ۱۹۶۰، گمان میکردند که طوفانهای فضایی ممکن است وجود داشته باشند، اما تاکنون ابزارهای لازم برای تأیید این طوفانها را نداشتند.
منبع : طوفان های فضایی