به گزارش ثریا - به نقل از sciencedaily، خنخوولو حدود ۷۵۰ کیلوگرم وزن داشته و دو تا سه برابر کوچکتر از نسلهای بعدی خود بوده است. این گونه دارای جمجمهای بلند و کمعمق و همچنین زائدههای کوچک شاخمانند روی سرش بوده است. این ویژگیها احتمالاً برای جلب توجه جنس مخالف یا ایجاد ترس در رقبا به کار میرفتهاند. خنخوولو برخلاف تی رکس نمی توانسته با قدرت گاز بگیرد و برای شکار به سرعت و چابکی خود متکی بوده است.
فسیلها چه میگویند؟فسیلهای خنخوولو در Bayanshiree Formation در جنوبشرق مغولستان کشف شده و برای اولین بار در دهه ۱۹۷۰ توسط آلتانگرل پرله مورد مطالعه قرار گرفت. بررسی های جدید در سال ۲۰۲۳ نشان داد که این فسیلها تفاوتهای مهمی با گونههای مشابه چینی دارند و باید به عنوان گونهای مستقل شناخته شوند .
مسیر مهاجرت تیرانوسورهاتحقیقات نشان میدهد که خنخوولو یا خویشاوندان آن حدود ۸۵ میلیون سال پیش از آسیا به آمریکای شمالی مهاجرت کردهاند. شواهد نشان میدهند که تیرانوسورهای بزرگ نخست در آمریکای شمالی تکامل یافتهاند، نه در آسیا.
از «شاهزاده اژدها» تا پادشاه تیرانوسورهاخنخوولو به عنوان «شاهزاده» در خانواده تیرانوسورها پیش از ظهور تی رکس یا «پادشاه» شناخته میشود. دانشمندان بر این باورند که این گونه یا خویشاوندانش پس از عبور از پل خشکی، به شکارچیان عظیمالجثه تیرانوسور در آمریکای شمالی تبدیل شده و نسلهای بعدی به شکلهای مختلفی تکامل یافتهاند: برخی از نسلهای بعدی به غولهای سنگین تبدیل شدند و برخی دیگر به انواع باریکجثه و بلندپوزهای معروف به «Pinocchio rex» تکامل یافتند.
قدم بعدی پژوهشهاتیم تحقیقاتی قصد دارد نیاکان اولیه تیرانوسورها را بررسی کند تا بخشهای ناتمام داستان تکامل این شکارچیان برتر را کامل کند.
منبع : دایناسور