به گزارش ثریا - دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا مدعی شده بود که هند دیگر نفت ایران را خریداری نخواهد کرد و به سراغ نفت ونزوئلا خواهد رفت؛ اما بررسیهای متالورژیکی و شیمیایی حاکی از آن است که این حرف دستکم در بازه زمانی کوتاهمدت، امکانپذیر نیست و فراتر از یک تصمیم دیپلماتیک، با سدهای محکم مهندسی و عملیاتی روبروست.
باید این را در نظر داشت که نفت خام یک کالای همگن نیست و پالایشگاهها مثل ساعتهای دقیقی هستند که تنها با سوخت خاص خود کار میکنند. از همین رو، هر پالایشگاه بر اساس نفت خامی که دریافت میکند تنظیم میشود. نتیجه اینکه برای هیچ پالایشگاهی مقدور نیست که در کوتاه مدت بخواهد به جای استفاده از نفت ونزوئلا، از ایران نفت بخرد و یا بالعکس.
از نفت «میانگین» تا «فوق سنگین»اگر پالایشگاهی بخواهد نفت ایران را با نفت ونزوئلا جایگزین کند، با چالشهای مختلفی روبرو خواهد بود. اولین چالش، تفاوت فاحش در شاخص API است. صادرات ایران عمدتاً شامل نفت سبک و سنگین با API بین ۲۶ تا ۳۶ است ولی نفت شاخص ونزوئلا (مری ۱۶) با API حدود ۱۶ در رده فوق سنگین قرار میگیرد. رابطه چگالی و API، نشان میدهد که هرچه عدد API کمتر باشد، وزن مخصوص (SG) بالاتر است.
نفت ونزوئلا رفتاری شبیه به قیر دارد و دردمای محیط بهسختی جریان پیدا میکند. این بدان معناست که ونزوئلا برای انتقال این نفت از طریق خط لوله، ناچار است آن را با میعانات گازی یا نفتهای سبکتر رقیق کند تا به استاندارد صادراتی مری ۱۶ برسد.
وزن نفت مری ۱۶ ونزوئلا، بیش از ۱۰۰۰ کیلوگرم بر مترمکعب است که فرآیند جداسازی آب و نمک را در واحدهای نمکزدایی پالایشگاه با سختیهای زیادی مواجه میکند؛ چرا که تفاوت چگالی بین فاز نفت و فاز آب بسیار ناچیز است.
محتوای گوگرد و ترکیبات ناخواستههر دو نوع نفت خام ایران و ونزوئلا، در دسته "ترش" قرار میگیرند، اما شدت ترش بودن آنها متفاوت است؛ نفت سنگین ایران دارای ۱.۸ تا ۲.۲ درصد وزنی گوگرد است. در مقابل، نفت مری ۱۶ ونزوئلا بین ۲.۵ تا ۳.۴ درصد گوگرد دارد.
منبع : نفت ایران