به گزارش ثریا به مناسبت سالروز تولد رهبر شهید، سیدالشهدای جمهوری اسلامی ایران، امام سید علی خامنهای (ره) ابعاد ویژهای از ایشان را با هم مرور میکنیم.
ویژگیهای خارقالعاده رهبر شهیدمان
_ او که قله شجاعت بود و در بحبوحهی حکومت نظامی پهلوی، میان تانکها و گازهای اشکآور، چنان با آرامش علیه رژیم ستم حرف زد که ترس از دلهای هزاران نفر گریخت و حصار خفقان شکست.
_ در مدیریت بحران صخرهای تزلزلناپذیر بود که نه در فتنههای خیابانی قدمی به عقب گذاشت و نه در تهدید آمریکا، که قاطعانه فرمان داد حتی یک وجب از خاک وطن نباید به دست دشمن بیفتد.
_ کوه توکل بود که در اوج قدرتنمایی آمریکا در منطقه، با آرامشی برخاسته از دلدادگی به خدا، دشمن را حقیر میخواند و به مظلومان جهان، اطمینان پیروزی میداد.
_ مظهر عزت در برابر دشمن بود؛ همان که در زندان به شکنجهها خندید، در خیمه دیکتاتور سر خم نکرد و با صلابت، سُفرای باجخواه اروپایی را به زانو درآورد.
_ روح قناعت در جانش جاری بود و زندگیاش را بیآنکه دستش به ریالی از بیتالمال یا وجوهات شرعی آلوده شود، اداره میکرد.
_ زاهدی سادهزیست بود که روی موکت زندگی میکرد و ردای گرانقیمت اهدایی را میفروخت تا با آن چندین لباس برای نیازمندان تهیه کند و خود به کمترینها بسنده میکرد.
_ فسادستیزی قاطع بود که حتی مخالفانش به پاکدستی مطلق او و بستگانش اعتراف داشتند و با نامههای تند، مسئولان را به جای سمینار، به اقدام عملی علیه مفسدان فرامیخواند.
_ نگهبان لقمهی حلال بود و حتی هزینه بیشزادِ پذیرایی یک هواپیما را از جیب شخصی میپرداخت و اجازه نمیداد فرزندانش ذرهای از امکانات دولتی بهرهمند شوند.
_ پدری سختگیر در اموال عمومی بود که فرزندش را از سفرهی بیتالمال بلند میکرد تا به او بیاموزد که نباید، برای نفع شخصی لقمهای بردارد.
_ او که اجازه نداد فرزندانش وارد دنیای اقتصاد شوند و آنان را از هرگونه فعالیت مالی برحذر داشت تا نامشان با هیچ رانتی گره نخورد.
_ وفادار به خانواده بود که حلقهی سادهی ازدواج سال ۴۳ خود را تا آخرین لحظه به یادگار داشت و تعهد به کانون گرم خانه را نمونهای از ایمان میدانست.
_ دریای سعهصدر بود و از همراهانش میخواست به جای تایید، با او به نقد و مباحثه برخیزند تا در تضارب آراء، کمال علمی حاصل شود و آزاداندیشی در حوزهها و دانشگاهها ریشه بدواند.
_ آینه انتقادپذیری بود که در پاسخ به نامه دخترکی جوان، از تلخی لحنش در خطبهها پوزش خواست و با فروتنی از او برای تذکری که داده بود، تشکر کرد.
_ تجسم تواضع بود که قبل از رهبری، برای دوری از زیانِ دینش به خدا التماس میکرد و حتی حاضر بود در دورافتادهترین مرزها، سربازی فرهنگی باشد و در راه رفتن، هرگز از دیگران پیشی نمیگرفت.
_ الگوی ادب بود که حتی در یادداشتهای داخلی دفترش، بر رعایت احترام و عناوین بزرگان تاکید میکرد تا مبادا در غیاب افراد، حرمت و شأن آنها خدشهدار شود.
_ نماد عفو و گذشت بود که حتی نسبت به شکنجهگرانش در زندان ساواک کینهای به دل نگرفت و به اطرافیانش میسپرد که جویای احوال آنان باشند و در سختیها یاریشان کنند.
_ مردی اهل مطالعه و اندیشه که با سی هزار جلد کتاب در کتابخانهاش، چنان در کتابشناسی تبحر داشت که حتی ناشران حرفهای را از دانش دقیق خود در حوزهی هنر و ادبیات شگفتزده میکرد.
_ بنده مخلص خدا بود که از نمایش تصویرش از رسانهها گلایه میکرد و حاضر نبود تریبون عمومی رادیو را به درس خود اختصاص دهد، مگر آنکه حق همهی اساتید به یکسان ادا شود.
_ سدّی استوار در برابر انحراف بود که جهاد را در روشنگری میدید و توانست با خودسازی، جوانان را از میان لجنزارهای فضای مجازی عبور داده و به اقیانوس اعتکاف و پیادهروی اربعین برساند.
_ امینِ رای مردم بود که در تلاطم سختترین فتنهها، مقابل ادعاهای دروغین ایستاد و حتی برای خوشایند رسانهها، حاضر نشد آمار مشارکت را حتی یک درصد جابهجا کند.
_ و در نهایت، غیرتمندی علوی بود که در میان ازدحام جمعیت، با دست خود حائل میشد تا کرامت بانویی ایرانی حفظ شود و اجازه نمیداد کمترین بیحرمتی به ناموس این مرز و بوم صورت گیرد.
دفتر مقام معظم رهبری شهید(ره)