به گزارش ثریا هدفی که نخستین گام در نقشه راه بلندمدت این کشور برای تبدیل ماه به منبعی از مواد مورد نیاز اکتشافات فضایی آینده به شمار میرود.
این پیشنهاد از سوی «وو ویرن»، طراح ارشد برنامه اکتشاف ماه چین و تیم پژوهشی او مطرح شده است. به گزارش ساوث چاینا مورنینگ پست، جزئیات این نقشه راه در مقالهای آمده که قرار است در مجله اکتشافات فضای عمیق منتشر شود.
آزمایش فناوری در مأموریتهای آینده
بر اساس این طرح، چین میخواهد فناوری استخراج منابع را در جریان یکی از مأموریتهای رباتیک آینده «چانگآ» یا در یک مأموریت سرنشیندار به ماه آزمایش کند. هدف این است که نشان داده شود مواد موجود در ماه را میتوان استخراج و به منابع کاربردی برای فضانوردان و فضاپیماها تبدیل کرد.
این برنامه به نمایش فناوری تا سال ۲۰۳۰ محدود نمیشود. پژوهشگران پیشنهاد کردهاند که چین تا سال ۲۰۴۰ یک تأسیسات کوچکمقیاس در ماه ایجاد کند که بتواند از منابع محلی آب، اکسیژن و مصالح ساختمانی تولید کند. در افق بلندمدتتر، استخراج منابع در مقیاس کامل برای سال ۲۰۵۰ در نظر گرفته شده است.
یخ ماه؛ منبعی برای آب و سوخت
یخآب یکی از مهمترین منابع بالقوه ماه است. تصور میشود این یخ در مناطق سایهدار دائمی، بهویژه نزدیک قطبهای ماه، وجود داشته باشد. استخراج و فرآوری آن میتواند آب آشامیدنی مورد نیاز فضانوردان را فراهم کند؛ اما ارزش این منبع به آب محدود نیست.
آب را میتوان با فرایند الکترولیز به هیدروژن و اکسیژن تجزیه کرد. اکسیژن برای سامانههای پشتیبانی حیات و هیدروژن برای تولید سوخت مورد نیاز فضاپیماها کاربرد دارد. به این ترتیب، منابع ماه میتوانند بخشی از نیازهای مأموریتهای فضایی آینده را بدون انتقال همه مواد از زمین تأمین کنند.
استخراج اکسیژن از خاک ماه
منبع بالقوه دیگر، اکسیژن محبوس در خاک ماه است؛ خاکی که «رگولیت» نامیده میشود. اکسیژن در مواد معدنی و اکسیدهای فلزی این خاک وجود دارد، اما آزادسازی آن به فرآوری شیمیایی یا حرارتی نیاز دارد. الکترولیز رگولیت مذاب و کاهش هیدروژن از جمله روشهایی هستند که برای استخراج این اکسیژن بررسی میشوند.
رگولیت میتواند در آینده برای ساخت مصالح مورد نیاز پایگاههای ماه نیز به کار رود. تبدیل خاک ماه به آجر، بلوک یا اجزای ساختمانی، امکان ساختوساز در سطح ماه را فراهم میکند و نیاز به ارسال مصالح از زمین را کاهش میدهد.
این رویکرد در چارچوب مفهوم «استفاده از منابع درجا» یا ISRU دنبال میشود؛ مفهومی که بر استفاده از موادی تأکید دارد که از پیش در مقصد فضایی وجود دارند، بهجای آنکه همه آب، اکسیژن، سوخت و مصالح مورد نیاز از زمین حمل شود. اجرای چنین برنامهای میتواند بخشی از چالش تأمین نیازهای پایگاههای فضایی آینده را کاهش دهد.
پژوهشگران چینی دو دهه آینده را دورهای مهم برای گذار از مطالعات علمی درباره منابع فضایی به کاربردهای عملی و صنعتی توصیف کردهاند. با این حال، آنها تأکید دارند که چین هنوز راهبرد ملی اختصاصی یا برنامه میانمدت و بلندمدتی برای بهرهبرداری از منابع خارج از زمین تدوین نکرده است.
منبع: مهر