به گزارش ثریا با دیدن این صحنه به وجد آمده بودم، امشب روی دیگری از این قشر زحمتکش و بی ادعا را دیدم که تا سال ها در ذهنم نقش خواهد بست.
به دیوار مسجد تکیه زده و غرق در افکار و اعمال خویش بودم. گهگاهی به اطراف و رفتار مردمانی که برای احیاء شب قدر و گرفتن حاجات خود به این مکان مقدس می آمدند، توجه می کردم.
در همین افکار بودم که چشمم به مامور پلیس راهوری افتاد که با تکاپوی فراوان مشغول راهنمایی رانندگان برای تردد و انتخاب جای پارک مناسب بود.
گویی برای وی شب قدر معنایی دیگر داشت با لباس سفید آمده بود تا سیاهی شب را به صبح برساند انگار به این شب زنده داری ها عادت داشت حضورش دلگرمی رانندگانی بود که در این شب خاص نگران شلوغی خیابان های منتهی به مسجد بودند.
ناگهان صحنه عجیبی نظرم را به خود جلب کرد، پیرمردی عصا به دست برای عبور از خیابان و پیوستن به خیل عظیم شرکت کنندگان در مراسم احیاء شب قدر به مشکل خورده بود.
مامور پلیس این بار فراتر از وظیفه شغلی و سازمانی اش به سمت پیرمرد حرکت کرد، دست وی را گرفت و او را با آرامش به مسجد رساند.
از دیدن این صحنه به وجد آمده بودم. با خود گفتم روزگاری با شنیدن نام پلیس، یاد درگیری و اقدامات قهری می افتادم اما امشب روی دیگری از این قشر زحمتکش و بی ادعا را دیدم.
مراسم احیاء که تمام شد، در حال رفتن به منزل باز همان پلیس وظیفه شناس را دیدم که با تلاشی مضاعف و روحیه ای مثال زدنی و خستگی ناپذیرهمچنان مشغول برقراری امنیت و آرامش شهروندان بود...#
منبع: پایگاه خبری پلیس