معرفی سبک بازی
بازی مبارزه در خلیج عدن یک بازی شوتر (تیراندازی) سبک اول شخص است. سبک اول شخص، به بازیای گفته میشود که دوربین بازی از پشت چشمهای کارکتر اصلی بازی باشد. این بازی اکشن یک بازی تک نفره است که در بین چند نفر از همرزم های خود بازی میکنیم که همرزم های ما را هوش مصنوعی (رایانه) کنترل میکند و در این بازی ما هیچ کنترلی بر سایر افراد گروه نداریم.
معرفی داستان بازیشکار اره ماهی
در طی چند سال اخیر دوباره نام دزدان دریایی را می شنویم و هر چند وقت خبر دزدیده شدن یک کشتی تجاری در سطح منطقه پخش می شود. حقیقت این است که اینبار با سیاه پوستانی طرفیم که به کشور سومالی تعلق دارند. داستان این بازی هم در همین مورد است. یک کشتی ایرانی توسط گروهی به نام اره ماهی دزدیده شده است. آنها تمام سرنشینان این کشتی را یا می کشند و یا گروگان می گیرند و تنها یک نفر از دست آنها در امان می ماند. او به صورت مخفیانه به کابین کشتی می رود و پیغام دزدیده شدن کشتی را مخابره می کند. از اینجا به بعد کار نیروی دریایی آغاز می شود و آنها سعی دارند با ورود به محل سکونت دزدان دریایی، علاوه بر کشتن رییس آنها گروگان های ایرانی را نیز آزاد کنند.
نقد و بررسی اجمالی بازیداستان بازی در کل خوب است و از آنجایی که الهاماتی از واقعیت داشته، می توان آن را قابل قبول دانست. اما اگر بخواهیم وارد جزئیات شویم، با مشکلات زیادی مواجه می شویم. مثلاً تا انتهای بازی هیچ چیز درباره شخصیت های بازی نمی فهمیم. تنها اطلاعاتی که از آنها پیدا خواهید کرد نامشان است که آن هم با بردن نشانگر ماوس بر روی آنها به نمایش در می آید! در ویدئوی اولیه، راوی توضیحات مختصری درباره دزدان دریایی و جنایات آنها می دهد، اما متاسفانه خبری از نیروهای خودی نیست. نه توضیحی در کار است و نه حتی فلش بک هایی برای تفهیم بیشتر و ارتباط بر قرار کردن با افراد.
اگر بگوییم داستان این بازی چیزی به نام جزییات ندارد با کمی تخفیف درست گفته ایم. شما به عنوان یک عضو نیروی دریایی به محل سکونت دزدان دریایی می روید و همینطور جلو می روید تا همه آنها را نابود کنید. در این مسیر نه پیچیدگی داستانی وجود دارد و نه اتفاق های غیر قابل انتظار. نه کسی از دوستانتان در این راه جان خود را فدا می کند و نه اتفاق خاص دیگری. متاسفانه باید به خدمتتان برسانم که این بازی در خوشبینانه ترین حالت طی 45 دقیقه به پایان می رسد و تنها موردی که برای گیمر باقی می گذارد تعجب است!
یکی از مهمترین برتری های مبارزه در خلیج عدن نسبت به دیگر بازی های وطنی گرافیک آن است. شاید طراحی های آن در سطح روز دنیا نباشد اما کاملاً قابل تحمل است. محیط های بازی خوب طراحی شده اند و طراحی کلی و نوع جایگذاری اشیاء با فکر انجام شده است. به دلیل اینکه اکثر مراحل بازی در یک جزیره انجام می شود، تنوع آنچنانی در لوکیشن ها وجود ندارد. البته در بخش های کوتاهی از بازی قسمت هایی همچون کشتی تجاری ایران، ساحل جزیره و قرارگاه آموزشی نیروهای دریایی نیز دیده می شود.
نورپردازی بازی پیشرفته نیست اما زیبا کار شده و محیط های آفتابی بازی از منابع نوری خوبی برخوردارند. تابش نور خورشید بر روی اجسام نیز از نکات خوب این بخش است. برای مثال اگر شما پشت به خورشید بایستید، می توانید برق نور را بر روی قسمت های فلزی اسلحه خود احساس کنید. محیط های تاریک مانند کشتی تجاری نیز به لطف طراحی خوب چراغ ها و همچنین افکت باران زیبا هستند.
موسیقی های بازی تنوع زیادی ندارند، ولی از آنجا که بازی بسیار کوتاه است و در یک چشم بر همزدن پرونده همه چیز بسته می شود، مشکلی از این لحاظ نخواهید داشت. همین موسیقی های کم شاهکار هنری نیستند و مهم این است بسیار تند است در اکثر بازی های تیراندازی موقع اوج هیجان نیز چنین آهنگ تندی و طولانی نمیزارند.