به گزارش ثریا «عبدالرزاق گورنا»، نویسنده برجسته تانزانیایی که در سال ۲۰۲۱ میلادی موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد، در مصاحبهای اخیر با «نیویورکتایمز» به بیان دیدگاههای خود درباره کتابهای موردعلاقهاش، عادات مطالعه و روند نگارش رمان جدیدش پس از کسب این افتخار جهانی پرداخت. این گفتوگو فرصتی برای شناخت بیشتر این چهره ادبی آفریقا فراهم کرده است.
کتابهای بالین و نظم کتابخانه
گورنا در پاسخ به اینکه چه کتابهایی روی میز کنار تختش قرار دارند، از «سولنوئید» اثر «میرچا کارتارسکو»، «کاروان» نوشته «بیاتا اوموبیهیی مایریسه» و «بازنگری» به قلم «خوان گابریل واسکس» نام برد. او همچنین درباره شیوه مرتبسازی کتابهایش گفت: "کتابهای هر نویسنده را کنار هم میگذارم. اینکه چه کتابهایی همسایه هم میشوند، گاهی اتفاقی است، اگرچه معمولاً کتابهای مجاور تاحدوی مرتبط هستند."
تجربه مطالعه و خاطرات کودکی
برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۱ تجربه ایدهآل خود از مطالعه را اینگونه توصیف کرد: "معمولاً بعدازظهرها، پس از اینکه بخش اول روز را به نوشتن یا کارهای روزمره پرداختهام. بعد برای چند ساعت، میتوان با لذت و بیشتر وقتها بدون حواسپرتی، مطالعه کرد." او درباره دوران کودکی و مواجههاش با کتاب گفت: "والدینم اهل مطالعه نبودند، بنابراین مطالعه اولیهام همان چیزهایی بود که در مدرسه ارائه میشد. وقتی بزرگتر شدیم، راههایی برای دسترسی به کتابهای دیگر پیدا کردیم."
«عبدالرزاق گورنا» با اشاره به خاطراتی از آن دوران افزود: "زمانی را که کتاب «عاشق لیدی چترلی» دست به دست میشد به یاد دارم، گرچه گمان میکنم بیشتر ما خیلی چیزی از آن نفهمیدیم." او از کتابهای ماندگاری چون «دن آرام»، «جنایت و مکافات» و «به دور از هیاهوی خلق» توماس هاردی به عنوان آثار تأثیرگذار دوران جوانیاش یاد کرد و تاکید نمود که هرگز بابت خواندن کتابی دچار دردسر نشده است.
هدایا، آموختهها و ترجیحات ادبی
نویسنده تانزانیایی از یک دایرهالمعارف مصور که در دوازده سالگی به عنوان جایزه مدرسه دریافت کرده بود، به عنوان بهترین هدیه کتابی خود یاد کرد. او همچنین آموختن درباره تاریخچه زندگی و اهمیت فرهنگی «رخکرکس آند» را جالبترین نکتهای دانست که اخیراً از یک کتاب یاد گرفته است. گورنا در مورد ترجیح بین کتابهای احساسی یا فکری گفت: "کتابهایی را ترجیح میدهم که بهشکل هوشمندانهای مرا درگیر کنند، صرفنظر از محتوایشان."
نوبل، رمان جدید و مخاطبان
در خصوص تأثیر جایزه نوبل بر روند نوشتن رمان جدیدش، گورنا اظهار داشت: "نه، فشار فقط در پیدا کردن وقت بود. وقتی جایزه اعلام شد، کمی در نوشتن «سرقت» جلو رفته بودم، اما برای مدتی طولانی ممکن نبود زمان یا سکوت لازم برای نوشتن ادامهاش را پیدا کنم." او معتقد است این رمان را حتی پیش از دریافت نوبل نیز میتوانست بنویسد.
«عبدالرزاق گورنا» از آشنایی با مخاطبان جدید به لطف جایزه نوبل ابراز خرسندی کرد و سخاوت و شور آنها و همچنین مخاطبان قدیمیاش را "شگفتانگیز و پیشبینینشده" خواند. او همچنین از بازخورد مثبت مخاطبان شرق آفریقا پس از ترجمه آثارش به زبان سواحلی ابراز رضایت کرد.
اهمیت مهربانیهای غیرمنتظره و هنر جلد کتاب
این نویسنده، که جایزه نوبل ادبیات را در کارنامه دارد، درباره اهمیت نوشتن از «مهربانیهای غیرمنتظره» توضیح داد: "چون این کار به ما اطمینان میدهد که انسانیتِ مشترک داریم، و البته چون ممکن است اندکی رهایی از سختیهایی که با آن دستوپنجه نرم میکنیم، به همراه داشته باشد. و چون غیرمنتظره است، شیرینیاش بیشتر است."
گورنا همچنین از آشنایی قبلی خود با آثار «لوبینا هیمید»، نقاشی که آثارش بر جلد کتابهای آمریکایی او نقش بسته، سخن گفت و رنگها و بذلهگویی موجود در شخصیتپردازیهای این هنرمند را ستود. او در پایان، کتاب «جیمز» نوشته «پرسیوال اورت» را آخرین کتابی معرفی کرد که او را به خنده واداشته، اما از ذکر نام کتابی که اخیراً او را خشمگین کرده، خودداری ورزید.