اختصاصی شبکه علمی ثریا- راه‌حل‌هایی که در پروژه‌های نوسازی شهری برای کاهش اثرات تغییرات آب و هوا بر طبیعت و ایجاد جوامع سالم‌تر اتخاذ می‌شوند. قرنطینه های طولانی مدت در طول همه گیری ویروس کرونا یادآور قدرت ترمیم کننده طبیعت برای بدن و ذهن ماست. ارتباط مجدد مردم با طبیعت، به ویژه در شهرها بسیار قبل تر از شیوع کووید ۱۹ تقریباً سه سال پیش، مورد توجه چندین پروژه تحقیقاتی اروپایی بوده است. این پروژه ها به طور کلی از راه حل های طبیعت برای مقابله با چالش های اساسی اقتصادی، زیست محیطی، بهداشتی و اجتماعی و تلاش برای بهبود شرایط زندگی شهری استفاده می کنند. کشورهای اروپایی گرد هم آمدند تا مسیرهایی را به سمت یک سیستم اجتماعی اقتصادی پایدارتر ترسیم کنند و رفاه جوامع خود را بهبود بخشند.

بیشتر بخوانید: رونمایی از قطار جت تمام الکتریکی با سرعت باورنکردنی

دورتموند در آلمان، تورین در ایتالیا و زاگرب در کرواسی را در نظر بگیرید. آنها بخشی از پروژه ای برای افزودن فضای سبز غنی از تنوع زیستی به مناطق شهری و ایجاد منابع زیست محیطی سودمند اقتصادی هستند. این فقط کاشتن درخت نیست. این ساختن یک سیستم زنده است که خروجی مولد ایجاد می کند که با ایجاد آزمایشگاه‌های زنده در نواحی شهری با چالش بازسازی پسا صنعتی مقابله می‌کند. دورتموند، در مرکز صنعتی راین-روهر آلمان، زمانی مرکز فولادسازی بود. تورین، در سایه کوه‌های آلپ، دارای بزرگ‌ترین کارخانه خودروسازی جهان در گذشته بود که تا حد زیادی از کار افتاده است. زاگرب، پایتخت کرواسی، در گذشته دارای بزرگترین مزرعه و یک کارخانه تولید سوسیس و کالباس بود که هر دو اکنون از بین رفته اند. در حالی که ظاهر، جغرافیا وتاریخ در آنها متفاوت بود اما هر سه شهر با چالش های مشابهی روبرو هستند. این مناطق به دلیل نداشتن فضای سبز باکیفیت از آسیب های اجتماعی و اقتصادی رنج می برند.

کشت شهری:

برای بهبود این وضعیت یکی از اهداف تبدیل محل دفن زباله در دورتموند به پارک بوده است. این منطقه در حال پاکسازی و درختکاری است و از پنل های خورشیدی برای تولید انرژی استفاده می شود و علفزارها و گل های وحشی کشت می شوند.  همچنین کشاورزی شهری را با تأکید ویژه بر سیستم تولید  آکواپونیک تقویت می کنند.در این ترکیب از پرورش ماهی (آبزی پروری) و کشت گیاهان بدون خاک (هیدروپونیک) که نسبت به کشاورزی سنتی از زمین کمتری استفاده می کند بهره می برند. پروژه استفاده از سیستم های آکواپونیک با همکاری شهروندان محلی، تولید غذای محلی را از نظر اقتصادی مقرون به صرفه تر می کند. در شهر تورین زمینی به داوطلبان داده شده است تا مزرعه ای شهری در محله ای فراصنعتی ایجاد کنند جایی که طیف وسیعی از فعالیت ها در آن انجام شود. داوطلبان زمین ها را به مردم اجاره می دهند تا از آن استفاده کنند. مردم از آکواپونیک برای پرورش گیاهانی با کیفیت بالا برای مصرف رستوران های محلی استفاده می کنند . با این کار یک مزرعه برای افراد با نیازهای خاص بوجود می آید که کلاس های آشپزی و باغبانی نیز در آنجا برگزار می شود. کل این کار یک تجارت است. داوطلبانی که این کار را انجام می دهند از طریق آن امرار معاش می کنند و یک فروشگاه کوچک نیز در محل زندگی خودشان دارند.

بیشتر بخوانید: توربین‌های مدرن بادی و انرژی شگفت‌انگیز پایدار

به خدمت گرفتن طبیعت:

هدف کلی چنین پروژه هایی این است که شهرهابه مکان های بهتری برای زندگی از طریق راه حل های مبتنی بر طبیعت  تبدیل شوند. این بدان معناست که طبیعت را برای مقابله با بزرگترین تهدیدات عصر مان از جمله تهدیدات غذایی، آب، تنوع زیستی، سلامت انسان، اقتصاد و آب و هوا به خدمت بگیریم. نمونه کلاسیک استفاده از آن کاشت درختان استوایی معروف به حرا در امتداد سواحل پاپوآ گینه نو برای محافظت از آنها در برابر فرسایش است. مثال دیگر نصب سقف‌های سبز در مالمو سوئد است که برای خنک کردن ساختمان‌ها در تابستان و جلوگیری از اتلاف گرما در زمستان استفاده می‌شود و سیستم زهکشی خاک باز، حوضچه‌های غنی از تنوع زیستی و مناطق سرریز که به بهبود زهکشی کمک می‌کنند.

 کاهش خطر سیل:

محققان به دنبال راه‌حل‌های فنی بیشتری هستند و با پرسش‌های پیچیده‌ای مانند نقش جوامع محلی در طراحی و پیاده‌سازی و بهترین راه برای ترکیب چندین راه‌حل مبتنی بر طبیعت، دست و پنجه نرم می‌کنند. همراه با دورتموند، تورین و زاگرب چندین شهردیگر نیز این کارها را دنبال‌ می‌کنند آنها عبارتند از Cascais در پرتغال، Cluj-Napoca در رومانی، Piraeus در یونان و Zenica در بوسنی و هرزگوین. محققان در حال تولید کاتالوگی از مدل‌های کسب وکار هستند که می‌تواند به مردم محلی کمک کند تا فعالیت هایشان را به طور پایدار ادامه دهند.

بیشتر بخوانید: مبارزه باطری‌های خورشیدی با تغییرات آب و هوایی

تمرکز اجتماعی:

پروژه دیگری که راه حل های مبتنی بر طبیعت را توسعه می دهد URBiNAT نام دارد که در ابتدا با سه شهر از جمله صوفیه (بلغارستان)، نانت (فرانسه) و پورتو (پرتغال) کار می کند. در مرحله بعدی، بروکسل در بلژیک، سیه‌نا در ایتالیا، هوجه تااستروپ در دانمارک، نوا گوریکا در اسلوونی و جاهای دیگر قرار است به آن ملحق شوند. افرادی که در حومه این مکان‌ها زندگی می‌کنند اغلب شغل خوبی ندارند و میزان بالایی از ترک تحصیل درآنجا دیده می شود. اغلب آنها احساس می‌کنند ارتباط زیادی با شهری که در آن زندگی می‌کنند، ندارند یعنی در آنها هیچ حس تعلقی وجود ندارد. پروژه آنها به دنبال گسترش این مفهوم است که طبیعت انسان را نیز در نظر بگیرد. به طور مشخص، این به معنای توسعه چیزهایی مانند بازارهای محلی است، جایی که تمرکز بر روی رشد درختان و گیاهان نیست، بلکه بر تقویت حس اجتماعی انسان ها است. آنها همچنین راه هایی برای ترکیب طبیعت و اجتماع پیدا می کنند، مانند یک باغ که به عنوان یک کلاس درس در فضای باز نیز عمل می کند.

راهروهای سبز:

 مفهوم "راهروهای سبز" الهام گرفته از مناطقی از زمین است که به طبیعت بازگردانده شده است تا حیوانات و حشرات بتوانند بدون مانع در آن زندگی کنند. آنها می خواستند آنچه را که راهروی سبز می نامند برای اتصال محله های محروم به طبیعت کشف کنند. تاکنون این پروژه کاتالوگ کاملی از باغ‌های محلی و دیوارهای سبز  را در شهرهای پیشرو راه‌اندازی کرده است. در این پروژه از فن آوری هوایی برای جمع آوری شواهد و نتایج استفاده می شود.از پهپادهای مجهز به دوربین‌های تصویربرداری حرارتی برای تعیین میزان کاهش دمای سطح خیابان‌ها و درختان تازه کاشته شده و  فضای سبز استفاده می شود. نظرسنجی های انجام شده از مردم محلی رفاه اجتماعی اقتصادی آنها را قبل و بعد از ایجاد پروژه مقایسه می کند. این پروژه های در سال ۲۰۱۸ آغاز شدند و در سال آینده به پایان خواهند رسید، اگرچه  آنها تاریخ و پایانی ندارند. آنها اینجا هستند تا بمانند.