به گزارش ثریا مهدی برزکی کارگردان فیلم سینمایی «حالِ خوبِ زن» به تهیه‌کنندگی حسین کاکاوند و از آثار راه یافته به چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر با بیان این مطلب درباره این اثر گفت: «حال خوب زن» یک درام روان‌شناختی است که به وضعیت انسان معاصر در جامعه مدرن می‌پردازد. این فیلم تلاشی است برای واکاوی چالش‌هایی که در روابط زن و مرد و زندگی زناشویی، نه‌تنها در ایران بلکه در بسیاری از جوامع جهان، به‌صورت مکرر تکرار می‌شود.

وی با اشاره به شکل‌گیری ایده اولیه فیلم توضیح داد: حدود چهار تا پنج سال پیش در حال تحقیق برای ساخت یک مستند درباره جدایی و طلاق در ایران بودم. در جریان این پژوهش با پرونده‌ها و روایت‌های متعددی مواجه شدم و مسائل آن‌ها را شنیدم. در میان عوامل مختلفی که به جدایی زوج‌ها منجر می‌شد، مشکلات زناشویی و ارتباط عاطفی و جنسی بیشترین فراوانی را داشت حتی در مواردی که طبقه اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی یا سطح تحصیلات افراد با یکدیگر متفاوت بود.

این فیلمساز افزود: پس از آن، معضل اعتیاد، دخالت خانواده‌ها و در نهایت مشکلات اقتصادی و فقر از دیگر عوامل مؤثر در متارکه بودند. در همین مسیر تحقیقاتی، با موردی خاص از یک زن مواجه شدم که با وجود آگاهی از ارتباط همسرش با زنان دیگر، تصمیم گرفته بود زندگی مشترک خود را حفظ کند. این انتخاب، ریشه در گذشته، ساختار خانوادگی و نگاه جامعه به این زن داشت.

برزکی ادامه داد: نکته مهم این بود که این زن با آگاهی کامل چنین تصمیمی گرفته بود. او برای حفظ زندگی مشترک، فرزند و جایگاه اجتماعی خود و در شرایطی که امکان جدایی برایش فراهم نبود، این وضعیت را پذیرفته بود اما برای خود چارچوب‌هایی مشخص کرده بود از جمله اینکه بداند چه کسی با همسرش در ارتباط است و این روابط وارد حریم خانه مشترک نشود.
کارگردان «حالِ خوبِ زن» تصریح کرد: مواجهه با این تجربه باعث شد تحقیقاتم را گسترش دهم و از همین نقطه، ایده اولیه قصه شکل گرفت. این موضوع را با گروهی از بازیگران تئاتر که پیش‌تر در ساخت فیلم کوتاه با آن‌ها همکاری داشتم، مطرح کردم. ایده برای آن‌ها نیز بسیار چالش‌برانگیز بود.
 
این کارگردان گفت: برای تکمیل این مسیر، با روان‌شناسان، روان‌کاوان، مشاوران خانواده و متخصصان حوزه روابط زناشویی مشورت کردم و به مراکزی مراجعه داشتم که با پرونده‌هایی دقیقاً مشابه آنچه در فیلم روایت می‌شود، مواجه بودند. مجموعه این پژوهش‌ها، شالوده نهایی فیلمنامه «حالِ خوبِ زن» را شکل داد.
وی در ادامه توضیح داد: مجموعه این تحقیقات، مشاوره‌ها و مواجهه با موارد مختلف در مراکز درمانی و مشاوره خانواده، من را به قصه‌ای اولیه رساند. قصه‌ای که در آن با یک زن و شوهر تحصیل‌کرده و فرهیخته روبه‌رو هستیم که هر دو پزشک هستند. زن که «سارا» نام دارد، دامپزشک است و در یک بیمارستان دامپزشکی در تهران فعالیت می‌کند و همسرش دکتر داروساز و صاحب داروخانه است. با وجود جایگاه اجتماعی، سطح تحصیلات و فرهنگ بالای این زوج، آن‌ها پس از ازدواج با یک مشکل جدی در زندگی زناشویی خود مواجه می‌شوند.

برزکی مطرح کرد: قصه فیلم، روایت بازگشت این زوج به زندگی مشترک و امید آن‌ها به عشق، علاقه و گفت‌وگو است؛ اینکه چگونه دوست داشتن می‌تواند راهی برای عبور از بحران باشد.

وی در ادامه با تأکید بر پیام اصلی فیلم گفت: «حالِ خوبِ زن» در واقع تلنگری است برای زوج‌هایی که با چنین مشکلاتی در زندگی زناشویی خود مواجه هستند. فیلم تلاش می‌کند نشان دهد که می‌توان با صبر، همراهی متقابل و پذیرش درمان، از این بحران‌ها عبور کرد. این اثر، رویکردی امیدبخش دارد و بر صلح، همدلی و گفت‌وگو میان زن و شوهر تأکید می‌کند.
برزکی افزود: یکی از محورهای اصلی داستان، اهمیت گفت‌وگو برای عبور از موانع است. در مسیر روایت، زن خشم فروخورده، مردستیزی و آسیب‌های روانی خود را که ریشه در گذشته دارد، تخلیه می‌کند. 
 
کارگردان «حال خوب زن» اظهار کرد: «حالِ خوبِ زن» فیلمی است که به‌صورت عمیق وارد مسائل روان‌شناختی می‌شود و در عین حال، رگه‌هایی از فضای اجتماعی و حتی نگاه درمان‌محور در آن وجود دارد. این اثر تلاش می‌کند نسخه‌ای آگاهی‌بخش و تا حدی شفابخش ارائه دهد و این پیام را منتقل کند که می‌توان با مشکلات زندگی زناشویی مواجه شد و در صورت وجود عشق، اعتماد، همراهی و گفت‌وگو بر آن‌ها غلبه کرد.

این فیلمساز افزود: فیلم تلنگری است برای زوج‌ها؛ اینکه بسیاری از اختلافات و بحران‌هایی که به طلاق منجر می‌شود، می‌تواند با گفت‌وگوی محترمانه، پذیرش درمان و کمک متقابل حل شود. «حالِ خوبِ زن» بر این مفهوم تأکید دارد که روابط زناشویی می‌تواند با احترام، آگاهی و صبوری ترمیم شود و امید به زندگی دوباره بازگردد.

برزکی با اشاره به نخستین تجربه سینمایی بلند خود بیان کرد: با وجود چالش‌های فراوان، این فیلم نخستین فیلم سینمایی بلند من محسوب می‌شود. در این مسیر، همکاری با تهیه‌کننده اثر، آقای کاکاوند، نقش مهمی داشت. ما پیش از این در جشنواره فیلم کوتاه تهران و جشنواره فیلم فجر در حوزه فیلم کوتاه همکاری موفقی داشتیم؛ من به‌عنوان نویسنده و کارگردان و ایشان به‌عنوان تهیه‌کننده فیلم کوتاه «حدود ۱۳ کیلوگرم» که تجربه‌ای موفق بود و همین اعتماد متقابل، زمینه‌ساز تولید این فیلم شد.
این کارگردان ادامه داد: تاکنون حدود شش فیلم کوتاه داستانی ساخته‌ام، سال‌ها در حوزه سینمای مستند فعالیت داشته‌ام و عضو انجمن مستندسازان سینمای ایران، کانون کارگردانان خانه سینما و ایسفا هستم. همچنین به‌عنوان مدرس انجمن سینمای جوانان و مدرس دانشگاه فعالیت می‌کنم.

برزکی عنوان کرد: این فیلم به‌صورت مستقل و با بودجه‌ای محدود تولید شد و بسیاری از عوامل آن، همان گروه حرفه‌ای سینمای کوتاه بودند که در سال‌های گذشته همراه من بودند. اغلب عوامل فنی پشت دوربین از جمله فیلمبردار، صدابردار، طراح صحنه و طراح چهره‌پردازی، همان افرادی بودند که در فیلم کوتاه قبلی با ما همکاری داشتند و این همدلی و شناخت مشترک، نقش مهمی در پیشبرد پروژه داشت.
وی درباره روند تولید فیلم گفت: پیش‌تولید فیلم حدود شش ماه زمان برد که شامل تمرین بازیگران، انتخاب لوکیشن و طراحی استوری‌بورد نهایی بود.

وی در ادامه درباره روند تولید فیلم توضیح داد: پس از طی مراحل پیش‌تولید، فیلمبرداری یکی از بخش‌های مهم فیلم، در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴ انجام شد. پس از آن، فیلمبرداری اصلی پروژه از پنجم خردادماه ۱۴۰۴ در تهران آغاز شد، اما متأسفانه در ۲۳ خردادماه و هم‌زمان با وقوع جنگ، روند فیلمبرداری متوقف شد.
این فیلمساز افزود: در این شرایط، گروه تولید نزدیک به یک ماه با صبوری و انتظار، پروژه را متوقف نگه داشتند تا امکان ادامه کار فراهم شود. در نهایت، فیلمبرداری بخش دوم از ۲۳ تیرماه از سر گرفته شد و تا پنجم مردادماه ۱۴۰۴ ادامه داشت و به پایان رسید.
این کارگردان گفت: در این مسیر، اتفاقات غیرمنتظره و دشواری‌های فراوانی به‌ویژه در حوزه تولید، تأمین سرمایه و افزایش هزینه‌ها رخ داد و کنار هم قرار گرفتن همه این عوامل کار بسیار سختی بود، اما با همراهی و تلاش همه اعضای گروه، خوشبختانه پروژه به سرانجام رسید.
برزکی با اشاره به امیدواری خود نسبت به ارتباط فیلم با مخاطبان گفت: امیدوارم فیلم بتواند مخاطب خود را پیدا کند. «حالِ خوبِ زن» از نظر ساختار، شیوه کارگردانی، طرح مسئله و انتخاب موضوع، اثری متفاوت است و امیدوارم تماشاگران با آن ارتباط برقرار کنند و فیلم را دوست داشته باشند.
وی مطرح کرد: با توجه به فضا و مضمون فیلم، بسیاری از دوستان تصور می‌کردند که امکان نمایش این اثر در ایران و به‌ویژه در جشنواره فیلم فجر وجود نداشته باشد، اما خوشبختانه این اتفاق رخ نداد. دبیر جشنواره و شوراهای مربوطه، چه در مرحله صدور پروانه ساخت و چه در پروانه نمایش، همکاری و اعتماد لازم را با ما داشتند و این فیلم بدون هیچ‌گونه ممیزی و سانسور تولید و آماده نمایش شد.

این فیلمساز گفت: خوشحالیم که توانستیم فیلم را به جشنواره برسانیم و امیدوارم نمایش‌های خوبی داشته باشیم و مخاطبان نیز از آن استقبال کنند.

منبع: ایسنا