به گزارش ثریا، حمیده آقاجانی؛ با اعلام نتایج آزمون دکتری آه از نهاد بسیاری از داوطلبان درآمد و گلایه‌هایی را در پی داشت، درحقیقت بسیاری از پذیرفته نشدگان معتقدند در انتخاب دانشجو اعمال سلیقه‌هایی صورت گرفته است. برخی ابراز داشته‌اند که علیرغم کسب نمره تک رقمی در آزمون ورودی، ارائه مقالات ارزشمند و همچنین مصاحبه خوب، در هیچ دانشگاهی پذیرفته نشده‌اند و این موضوع موجب ابهام و دلخوری آن‌ها شده است.

یکی از داوطلبان کنکور دکتری که با وجود کسب رتبه خوب در مصاحبه قبول نشده است، اظهار داشت: رتبه کمتر از ۳۰ در آزمون کسب کرده‌ام و با داشتن تجربه ۶ ساله تدریس در دانشگاه و ۲۵ مقاله ISI و ISC در زمینه روانشناسی، متاسفانه هیچ دانشگاهی پذیرفته نشده‌ام.

وی با بیان اینکه در مصاحبه ۶ دانشگاه شرکت کرده و با این وجود پذیرش نگرفته است، گفت: افرادی بودند که با رتبه پایین‌تر و یا سابقه علمی کمتر در مقطع دکتری پذیرفته شده‌اند، بنابراین اگر در این موارد اعمال سلیقه نبوده پس چه عاملی باعث شده تا افراد با این سابقه قبول شوند در حالی که هیچ کدام از اساتید هیچ سوال تخصصی از من نپرسیدند.

همچنین این دانشجو اظهار کرد که هزینه‌های جانبی برای حضور در جلسات مصاحبه دکتری در ۲ دانشگاه تهرانی و ۴ دانشگاه استانی رقمی نزدیک به ۳ میلیون تومان بوده است.

سرگردانی داوطلبان در پرداخت هزینه مصاحبه به دانشگاه‌ها

با توجه به اظهارات این داوطلب این سوال پیش می‌آید که چرا برای متقاضیان هیچ تسهیلاتی در نظر گرفته نمی‌شود و چرا نباید یک ساختار منظم‌تری برای انجام مصاحبه وجود داشته باشد. آیا نمی‌توان یک دستورالعمل مشخص و مدونی ارائه کرد تا افراد در دانشگاه‌های شاخص استان خود مصاحبه شوند و پس از کسب نمره لازم به یک دانشگاه دیگر معرفی شوند؟!

البته هزینه‌های ذکر شده تنها شامل هزینه‌های رفت و آمد و اقامت نیست بلکه هزینه مصاحبه نیز در هر دانشگاه متغیر است و برای بسیاری از داوطلبان این سوال پیش می‌آید که چرا هر واحد دانشگاهی برای مصاحبه یک رقم را اعلام می‌کند. آیا دستورالعمل مشخصی برای این ارقام وجود دارد و یا بر اساس سلیقه تعیین نرخ می‌شود؟
پشت در‌های مصاحبه دکتری چه می‌گذرد؟/ داوطلبان مدعی اعمال سلیقه در پذیرش هستند

امیر یکی دیگر از داوطلبان پذیرفته نشده درباره این موضوع می‌گوید: با رتبه ۲۱ یکی از گروه‌های مدیریت امسال در هیچ یک از رشته محل‌ها قبول نشدم. دو مقاله خوب من با ضریب تاثیر ۳.۵ هم نتواسنت کمکی کند. در این مصاحبه هرچند مدرک زبان نداشتم، اما متون‌ انگلیسی ارائه شده را به نحو مطلوب و بی‌دردسر ترجمه کردم.

وی ادامه داد: اولین سالی بود که برای دکترا اقدام می‌کردم و شاید بی تجربگی در این موضوع بی اثر نبود. مثلا در یکی دو مصاحبه کاملا متوجه شدم که بر اثر بی تجربگی امتیاز از دست دادم. هر دانشگاهی روش خودش را دارد. به نظر من بین دانشگاه‌های تهران، دانشگاه علامه بهترین روش را برای ارزیابی و مصاحبه داشت. رفتار دانشگاه علم و صنعت مناسب نبود و دانشگاه‌های تهران و تربیت مدرس هم ضعیف بودند.

امیر گفت: این نظر که اساتید از قبل انتخاب خود را انجام داده و مراسم مصاحبه فقط یک نمایش است، در بین همه متقاضیان وجود دارد و تاثیر خیلی منفی روی متقاضیان می‌گذارد. همچنین هزینه برگزاری مصاحبه‌ها واقعا غیر منطقی است. به طور مثال برای مصاحبه در دو رشته به دانشگاه علم و صنعت دعوت شدم، برای هر کدام ۱۲۰ هزار تومان پرداخت کردم و هر دو مصاحبه هم در یک جلسه نیم ساعته انجام شد و برای ۷ مصاحبه حدود ۵۰۰ هزار تومن خرج کردم.

پیچ و خم‌های ثبت نام در دوره دکتری عاملی برای انصراف از تحصیل
به گفته وی، در این میان روند طولانی، سخت و البته هزینه‌بر بودن مصاحبه موجب می‌شود تا برخی داوطلبان از ادامه روند مصاحبه منصرف شوند و یا دیگر تمایلی به ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر نداشته باشند.

امیرحسین نیز همین مشکل را دارد و در گفتگو با ما می‌گوید: علی رغم رتبه تک رقمی ارشد و تحصیل در دانشگاه‌های علم و صنعت و تهران ضمن داشتن انگیزه زیاد برای کنکور دکترا، از تصمیمی که برای ادامه تحصیل داشتم پشیمان شدم، یکی به دلیل فرسایشی شدن تحصیل در مقطع دکترا و فرآیند طولانی ۵ ساله و دوم به دلیل کیفیت پایین دانشگاه‌ها و اساتید. بعد از ۸ سال درس خواندن در دانشگاه‌های دولتی، وقتی پشت در اتاق مصاحبه بودم با خودم به این نتیجه رسیدم که دیگر مایل به ادامه تحصیل نیستم و اگر تصمیم به ادامه تحصیل بگیرم، احتمالا یک دوره سه ساله متمرکز در خارج از کشور را انتخاب می‌کنم.
پشت در‌های مصاحبه دکتری چه می‌گذرد؟/ داوطلبان مدعی اعمال سلیقه در پذیرش هستند

یکی دیگر از داوطلبان در ارتباط با علت عدم پذیرش دوره دکتری گفت: به نظرم اگر می‌خواهید موردی را در دستور پیگیری قرار بدید، بحث هزینه مصاحبه دکتراست که خیلی غیر منطقی به نظر می‌رسد. من از قبول نشدنم ناراضی نیستم و الان احساس راحتی دارم اتفاقا!

قانونی که قرار بود راه را آسان کند اما نشد!
با وجود تغییر قانون از سال ۹۰ و برگزاری مصاحبه در دانشگاه مورد پذیرش، توقع این بود که دانشجویان با شرایط بهتری پا به مقطع دکتری بگذارند، اما حالا با گذشت ۷ سال از اجرای قانون جدید پای صحبت و درد و دل‎های داوطلبان آزمون دکتری که بنشینیم خواهیم دید که هنوز هم در بر روی همان پاشنه می‌چرخد و فقط این داوطلب است که باید علاوه بر پشت سر گذاردن سد کنکور از خوان پر استرس و وقت گیر مصاحبه نیز عبور کند.

یکی از داوطلبانی که در مصاحبه دکتری پذیرفته نشده با ارسال پیامی به خبرگزاری دانشجو دلایلی خود را این گونه مطرح می‌کند که:
با سلام خدمت کلیه دوستان. در خصوص قبولی در آزمون دکتری باید چند نکته را یادآور شوم. اینکه اساتیدی هستند که سلیقه‌ای نمره میدهند؛ همچنین پروتکل منظم ویکپارچه در تدریس دروس و برگزاری آزمون‌ها وجود ندارد.

وی در ادامه چنین مطرح می‌کند: یکسان نبودن سطح دانشگا‌ها وبه طبع یکسان نبودن اساتید ویکسان نبودن رفرنس درس‌ها از یک سو و از بین رفتن فضای علمی دانشگاه و ایجاد فضای نمره محور در سطح دانشگاه موجب می‌شود تا در پذیرش دچار مشکل شویم.

غیبت به جای اعلام نمره، راهکاری برای عدم پاسخگویی به متقاضی!
یکی دیگر از داوطلبان دانشگاه دوره دکتری میگوید: در دانشگاهی مبدا ثبت نام کرده و مدارک لازم جهت مصاحبه را ارائه کرده است، اما پس از اتمام مصاحبه به وی اعلام شده که به جای نمره غیبت رد شده است.

وی در خصوص این مطلب گفت: وقتی از دانشگاه پیگیر نمره شدم به من گفتند که سطح نمره شما از دانشگاه ما پایین‌تر بوده و در نتیجه برای شما غیبت در نظر گرفته شده. این داوطلب معتقد است که به جای غیبت باید نمره وی درج می‌شده است.

این‌ها تنها بخشی از حجم گسترده گلایه‌های داوطلبان دوره دکتری دانشگاه‌ها است که اعلام شده است. البته این که این سخنان تا چه میزان صحت دارد باید مورد بررسی قرار گیرد و مسئولین تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌ها پاسخگو باشند، اما آن چه در حال حاضر مورد توجه قرار دارد این است که چرا هیچ فردی پاسخگوی این داوطلبان نیست؟ آیا این افراد حق ندارند از علت عدم پذیرش خود مطلع شوند؟ آیا در این میان خلع قانونی وجود دارد یا خیر؟