به گزارش ثریا - آنتی بادی‌ها طی یک سال و نیم گذشته مورد توجه قرار گرفته‌اند و این سوال در میان دانشمندان و افراد عادی ایجاد شده است که پروتئین‌های مبارزه کننده با عفونت تا چه مدت در مواجهه با یک دشمن سرسخت همه گیر که در همه قاره‌های کره زمین منتقل شده است، باقی می‌مانند.

با این حال حتی در حالی که سارس-کوو ۲ به عنوان یک نگرانی‌ بین‌المللی ادامه دارد، دانشمندان بی سر و صدا در حال انجام تحقیقات آنتی بادی در ارتباط با سایر بیماری‌های عفونی هستند و به کشف جدید شگفت انگیزی دست یافته‌اند.

در یکسری مطالعات انجام شده توسط یک تیم بین‌المللی از دانشمندان، بینش جدیدی در مورد مالاریا و یک آنتی بادی خاص انسانی ظاهر شده است: ایمونوگلوبولین A - IgA - ظاهرا انگل‌های مالاریا را در خود جای داده و موجودات را برای نابودی هدف قرار می‌دهد. تا زمان کشف، آنتی بادی IgA با دفاع بدن در برابر عفونت‌های انگلی ارتباطی نداشت.

این تیم با هدایت دانشمندان موسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی در بتسدای مریلند، دریافتند جمعیتی در مالی غرب آفریقا، به دلیل فعالیت آنتی بادی‌های IgA در برابر این بیماری مقاوم هستند.

مالاریا توسط هر یک از چهار موجودات تک سلولی گروه Plasmodium ایجاد می‌شود: Plasmodium falsiparum، Plasmodium vivax، Plasmodium ovale و Plasmodium malariae. به گفته سازمان جهانی بهداشت، در حال حاضر بیماری انگلی که به گلبول‌های قرمز خون آسیب می‌رساند و باعث درد مفاصل، تب، کم خونی همولیتیک و هموگلوبین در ادرار می‌شود، سالانه مسئول ۴۰۰۰۰۰ مورد مرگ است.

این انگل تک یاخته‌ای است که توسط پشه‌های ماده آنوفل منتقل می‌شود، بزاق آن‌ها بدن را در جریان گاز گرفتگی به جریان خون قربانی منتقل می‌کند. تحقیقات جدید بر مالاریا ناشی از P. falciparum متمرکز شده است که با افزایش میزان عوارض و مرگ و میر مرتبط است.

محققان دریافتند وقتی آنتی بادی IgA از جمعیت در مالی به موش‌های آزمایشگاهی آلوده به مالاریا تزریق شد، باعث کاهش تعداد انگل‌های تکثیر شده در حیوانات شد. 

دکتر جاشوا تان از موسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی و تیم بزرگی از محققان نوشت: از افراد مقاوم به مالاریا ما چندین آنتی بادی مونوکلونال IgA را که بار انگل کبدی را در موش‌ها کاهش می‌دهد جدا کردیم. یافته‌های آن‌ها در Science Translational Medicine گزارش شده است.

تان و همکارانش تاکید کردند که یک آنتی بادی IgA با نام MAD۲-۶، خود را به یک اپیتوپ بسیار محافظت شده در انتهای آمینه پروتئین سیرسپوروزوئیت P. falciparum، پروتئین غالب در سطح انگل متصل می‌کند. این عمل به خنثی سازی تک یاخته‌ای کمک می‌کند.

این مطالعه شامل فعالیت IgA در گروهی از افراد مختلف نه فقط در جمعیت بومی مالی بود. تان می‌گوید: ما واکنش IgA در گردش انسان را به اسپوروزوئیت‌های P. falciparum که توسط پشه‌ها به پوست تزریق می‌شوند و از طریق جریان خون به کبد مهاجرت می‌کنند برای شروع عفونت مالاریا بررسی کردیم. اسپوروزوئیت‌ها به مرحله شبه اسپور متحرک در چرخه زندگی انگل عامل مالاریا اشاره دارند.

او می‌افزاید: ما دریافتیم که IgA در گردش در سه گروه مستقل در معرض اسپوروزوئیت ایجاد می‌شود: افرادی که در یک منطقه بومی در مالی زندگی می‌کنند، افراد مبتلا به مالاریا با سه دوز بزرگ اسپوروزوئیت‌های مورد هدف قرار می‌گیرند. 

تان مطالعه بیولوژی حمله ترجیحی IgA به انگل مالاریا را «پیچیده و جذاب» توصیف می‌کند. آنتی بادی‌های IgA دومین خانواده شایع آنتی بادی‌ها هستند و جزء اصلی پاسخ‌ها را در سیستم ایمنی تطبیقی ​​تشکیل می‌دهند، بخشی از پاسخ ایمنی تحت سلطه سلول‌های B و سلول‌های T است.

سلول‌های B همه آنتی بادی‌ها را تولید می‌کنند، اما انواع مختلفی از آنتی بادی‌ها وجود دارد که هر کدام نقش اختصاصی خود را در پاسخ ایمنی کلی دارند. علاوه بر IgA، IgG (رایج‌ترین ایزوتایپ آنتی بادی)، IgM، IgD و IgE وجود دارد.

آنتی بادی‌های IgA معمولا با عوامل بیماری زایی که به بافت مخاطی حمله می‌کنند، مانند باکتری عامل بیماری سل و انواع مختلفی از ویروس‌ها که از اشکال مختلف کبدی گرفته تا HIV متغیر هستند، سروکار دارند. برای همه این عوامل بیماری زا، آنتی بادی‌های IgA به عنوان یکی از اولین خطوط دفاعی بدن عمل می‌کنند.

تا زمان تحقیقات جدید چند مرکزی، دانشمندان در مورد توانایی IgA در دفاع از بدن در برابر عوامل بیماری زایی که در خون انسان قرار دارند، مطمئن نبوده‌اند، همانطور که در مورد مالاریا مشاهده می‌شود.

بیش از ۱۲ موسسه، از جمله موسسه تحقیقات ارتش والتر رید، دانشگاه جان هاپکینز، موسسه بیوگرافی شیمیایی اسکاگز و موسسه فناوری ماساچوست و سایر مراکز، در تحقیقات آنتی بادی/مالاریا شرکت کردند. محققان آمریکایی با دانشمندان مرکز بین‌المللی عالی تحقیق در مالی در دانشگاه علوم، تکنیک و فناوری در باماکو، مالی همکاری کردند.

به گفته سازمان جهانی بهداشت، مالاریا سالانه ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان مبتلا می‌کند که عمدتا در «کمربند مالاریایی» گرمسیری نیمکره جنوبی رخ می‌دهد. کودکان زیر پنج سال بیشترین قربانیان این بیماری هستند. واکسنی در دست مطالعه است و داده‌های اولیه در اوایل سال جاری گزارش شد که ۷۷ درصد اثربخشی را نشان می‌دهد.

تحقیقات تان و همکارانش می‌تواند راه را برای یک استراتژی آنتی بادی مونوکلونال برای درمان مالاریا هموار کند. محققان در این تحقیق خاطرنشان کردند که یافته‌های آن‌ها از مطالعات بیشتر در مورد پروتئین سیرمز اسپوروزوئیت به عنوان یک هدف بالقوه برای آنتی بادی‌های مونوکلونال درمانی پشتیبانی می‌کند.

آنتی بادی‌ها طی یک سال و نیم گذشته مورد توجه قرار گرفته‌اند و این سوال در میان دانشمندان و افراد عادی ایجاد شده است که پروتئین‌های مبارزه کننده با عفونت تا چه مدت در مواجهه با یک دشمن سرسخت همه گیر که در همه قاره‌های کره زمین منتقل شده است، باقی می‌مانند.

با این حال حتی در حالی که سارس-کوو ۲ به عنوان یک نگرانی‌ بین‌المللی ادامه دارد، دانشمندان بی سر و صدا در حال انجام تحقیقات آنتی بادی در ارتباط با سایر بیماری‌های عفونی هستند و به کشف جدید شگفت انگیزی دست یافته‌اند.

در یکسری مطالعات انجام شده توسط یک تیم بین‌المللی از دانشمندان، بینش جدیدی در مورد مالاریا و یک آنتی بادی خاص انسانی ظاهر شده است: ایمونوگلوبولین A - IgA - ظاهرا انگل‌های مالاریا را در خود جای داده و موجودات را برای نابودی هدف قرار می‌دهد. تا زمان کشف، آنتی بادی IgA با دفاع بدن در برابر عفونت‌های انگلی ارتباطی نداشت.

این تیم با هدایت دانشمندان موسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی در بتسدای مریلند، دریافتند جمعیتی در مالی غرب آفریقا، به دلیل فعالیت آنتی بادی‌های IgA در برابر این بیماری مقاوم هستند.

مالاریا توسط هر یک از چهار موجودات تک سلولی گروه Plasmodium ایجاد می‌شود: Plasmodium falsiparum، Plasmodium vivax، Plasmodium ovale و Plasmodium malariae. به گفته سازمان جهانی بهداشت، در حال حاضر بیماری انگلی که به گلبول‌های قرمز خون آسیب می‌رساند و باعث درد مفاصل، تب، کم خونی همولیتیک و هموگلوبین در ادرار می‌شود، سالانه مسئول ۴۰۰۰۰۰ مورد مرگ است.

این انگل تک یاخته‌ای است که توسط پشه‌های ماده آنوفل منتقل می‌شود، بزاق آن‌ها بدن را در جریان گاز گرفتگی به جریان خون قربانی منتقل می‌کند. تحقیقات جدید بر مالاریا ناشی از P. falciparum متمرکز شده است که با افزایش میزان عوارض و مرگ و میر مرتبط است.

محققان دریافتند وقتی آنتی بادی IgA از جمعیت در مالی به موش‌های آزمایشگاهی آلوده به مالاریا تزریق شد، باعث کاهش تعداد انگل‌های تکثیر شده در حیوانات شد. 

دکتر جاشوا تان از موسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی و تیم بزرگی از محققان نوشت: از افراد مقاوم به مالاریا ما چندین آنتی بادی مونوکلونال IgA را که بار انگل کبدی را در موش‌ها کاهش می‌دهد جدا کردیم. یافته‌های آن‌ها در Science Translational Medicine گزارش شده است.

تان و همکارانش تاکید کردند که یک آنتی بادی IgA با نام MAD۲-۶، خود را به یک اپیتوپ بسیار محافظت شده در انتهای آمینه پروتئین سیرسپوروزوئیت P. falciparum، پروتئین غالب در سطح انگل متصل می‌کند. این عمل به خنثی سازی تک یاخته‌ای کمک می‌کند.

این مطالعه شامل فعالیت IgA در گروهی از افراد مختلف نه فقط در جمعیت بومی مالی بود. تان می‌گوید: ما واکنش IgA در گردش انسان را به اسپوروزوئیت‌های P. falciparum که توسط پشه‌ها به پوست تزریق می‌شوند و از طریق جریان خون به کبد مهاجرت می‌کنند برای شروع عفونت مالاریا بررسی کردیم. اسپوروزوئیت‌ها به مرحله شبه اسپور متحرک در چرخه زندگی انگل عامل مالاریا اشاره دارند.

او می‌افزاید: ما دریافتیم که IgA در گردش در سه گروه مستقل در معرض اسپوروزوئیت ایجاد می‌شود: افرادی که در یک منطقه بومی در مالی زندگی می‌کنند، افراد مبتلا به مالاریا با سه دوز بزرگ اسپوروزوئیت‌های مورد هدف قرار می‌گیرند. 

تان مطالعه بیولوژی حمله ترجیحی IgA به انگل مالاریا را «پیچیده و جذاب» توصیف می‌کند. آنتی بادی‌های IgA دومین خانواده شایع آنتی بادی‌ها هستند و جزء اصلی پاسخ‌ها را در سیستم ایمنی تطبیقی ​​تشکیل می‌دهند، بخشی از پاسخ ایمنی تحت سلطه سلول‌های B و سلول‌های T است.

سلول‌های B همه آنتی بادی‌ها را تولید می‌کنند، اما انواع مختلفی از آنتی بادی‌ها وجود دارد که هر کدام نقش اختصاصی خود را در پاسخ ایمنی کلی دارند. علاوه بر IgA، IgG (رایج‌ترین ایزوتایپ آنتی بادی)، IgM، IgD و IgE وجود دارد.

آنتی بادی‌های IgA معمولا با عوامل بیماری زایی که به بافت مخاطی حمله می‌کنند، مانند باکتری عامل بیماری سل و انواع مختلفی از ویروس‌ها که از اشکال مختلف کبدی گرفته تا HIV متغیر هستند، سروکار دارند. برای همه این عوامل بیماری زا، آنتی بادی‌های IgA به عنوان یکی از اولین خطوط دفاعی بدن عمل می‌کنند.

تا زمان تحقیقات جدید چند مرکزی، دانشمندان در مورد توانایی IgA در دفاع از بدن در برابر عوامل بیماری زایی که در خون انسان قرار دارند، مطمئن نبوده‌اند، همانطور که در مورد مالاریا مشاهده می‌شود.

بیش از ۱۲ موسسه، از جمله موسسه تحقیقات ارتش والتر رید، دانشگاه جان هاپکینز، موسسه بیوگرافی شیمیایی اسکاگز و موسسه فناوری ماساچوست و سایر مراکز، در تحقیقات آنتی بادی/مالاریا شرکت کردند. محققان آمریکایی با دانشمندان مرکز بین‌المللی عالی تحقیق در مالی در دانشگاه علوم، تکنیک و فناوری در باماکو، مالی همکاری کردند.

به گفته سازمان جهانی بهداشت، مالاریا سالانه ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان مبتلا می‌کند که عمدتا در «کمربند مالاریایی» گرمسیری نیمکره جنوبی رخ می‌دهد. کودکان زیر پنج سال بیشترین قربانیان این بیماری هستند. واکسنی در دست مطالعه است و داده‌های اولیه در اوایل سال جاری گزارش شد که ۷۷ درصد اثربخشی را نشان می‌دهد.

تحقیقات تان و همکارانش می‌تواند راه را برای یک استراتژی آنتی بادی مونوکلونال برای درمان مالاریا هموار کند. محققان در این تحقیق خاطرنشان کردند که یافته‌های آن‌ها از مطالعات بیشتر در مورد پروتئین سیرمز اسپوروزوئیت به عنوان یک هدف بالقوه برای آنتی بادی‌های مونوکلونال درمانی پشتیبانی می‌کند.

آنتی بادی‌ها طی یک سال و نیم گذشته مورد توجه قرار گرفته‌اند و این سوال در میان دانشمندان و افراد عادی ایجاد شده است که پروتئین‌های مبارزه کننده با عفونت تا چه مدت در مواجهه با یک دشمن سرسخت همه گیر که در همه قاره‌های کره زمین منتقل شده است، باقی می‌مانند.

با این حال حتی در حالی که سارس-کوو ۲ به عنوان یک نگرانی‌ بین‌المللی ادامه دارد، دانشمندان بی سر و صدا در حال انجام تحقیقات آنتی بادی در ارتباط با سایر بیماری‌های عفونی هستند و به کشف جدید شگفت انگیزی دست یافته‌اند.

در یکسری مطالعات انجام شده توسط یک تیم بین‌المللی از دانشمندان، بینش جدیدی در مورد مالاریا و یک آنتی بادی خاص انسانی ظاهر شده است: ایمونوگلوبولین A - IgA - ظاهرا انگل‌های مالاریا را در خود جای داده و موجودات را برای نابودی هدف قرار می‌دهد. تا زمان کشف، آنتی بادی IgA با دفاع بدن در برابر عفونت‌های انگلی ارتباطی نداشت.

این تیم با هدایت دانشمندان موسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی در بتسدای مریلند، دریافتند جمعیتی در مالی غرب آفریقا، به دلیل فعالیت آنتی بادی‌های IgA در برابر این بیماری مقاوم هستند.

مالاریا توسط هر یک از چهار موجودات تک سلولی گروه Plasmodium ایجاد می‌شود: Plasmodium falsiparum، Plasmodium vivax، Plasmodium ovale و Plasmodium malariae. به گفته سازمان جهانی بهداشت، در حال حاضر بیماری انگلی که به گلبول‌های قرمز خون آسیب می‌رساند و باعث درد مفاصل، تب، کم خونی همولیتیک و هموگلوبین در ادرار می‌شود، سالانه مسئول ۴۰۰۰۰۰ مورد مرگ است.

این انگل تک یاخته‌ای است که توسط پشه‌های ماده آنوفل منتقل می‌شود، بزاق آن‌ها بدن را در جریان گاز گرفتگی به جریان خون قربانی منتقل می‌کند. تحقیقات جدید بر مالاریا ناشی از P. falciparum متمرکز شده است که با افزایش میزان عوارض و مرگ و میر مرتبط است.

محققان دریافتند وقتی آنتی بادی IgA از جمعیت در مالی به موش‌های آزمایشگاهی آلوده به مالاریا تزریق شد، باعث کاهش تعداد انگل‌های تکثیر شده در حیوانات شد. 

دکتر جاشوا تان از موسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی و تیم بزرگی از محققان نوشت: از افراد مقاوم به مالاریا ما چندین آنتی بادی مونوکلونال IgA را که بار انگل کبدی را در موش‌ها کاهش می‌دهد جدا کردیم. یافته‌های آن‌ها در Science Translational Medicine گزارش شده است.

تان و همکارانش تاکید کردند که یک آنتی بادی IgA با نام MAD۲-۶، خود را به یک اپیتوپ بسیار محافظت شده در انتهای آمینه پروتئین سیرسپوروزوئیت P. falciparum، پروتئین غالب در سطح انگل متصل می‌کند. این عمل به خنثی سازی تک یاخته‌ای کمک می‌کند.

این مطالعه شامل فعالیت IgA در گروهی از افراد مختلف نه فقط در جمعیت بومی مالی بود. تان می‌گوید: ما واکنش IgA در گردش انسان را به اسپوروزوئیت‌های P. falciparum که توسط پشه‌ها به پوست تزریق می‌شوند و از طریق جریان خون به کبد مهاجرت می‌کنند برای شروع عفونت مالاریا بررسی کردیم. اسپوروزوئیت‌ها به مرحله شبه اسپور متحرک در چرخه زندگی انگل عامل مالاریا اشاره دارند.

او می‌افزاید: ما دریافتیم که IgA در گردش در سه گروه مستقل در معرض اسپوروزوئیت ایجاد می‌شود: افرادی که در یک منطقه بومی در مالی زندگی می‌کنند، افراد مبتلا به مالاریا با سه دوز بزرگ اسپوروزوئیت‌های مورد هدف قرار می‌گیرند. 

تان مطالعه بیولوژی حمله ترجیحی IgA به انگل مالاریا را «پیچیده و جذاب» توصیف می‌کند. آنتی بادی‌های IgA دومین خانواده شایع آنتی بادی‌ها هستند و جزء اصلی پاسخ‌ها را در سیستم ایمنی تطبیقی ​​تشکیل می‌دهند، بخشی از پاسخ ایمنی تحت سلطه سلول‌های B و سلول‌های T است.

سلول‌های B همه آنتی بادی‌ها را تولید می‌کنند، اما انواع مختلفی از آنتی بادی‌ها وجود دارد که هر کدام نقش اختصاصی خود را در پاسخ ایمنی کلی دارند. علاوه بر IgA، IgG (رایج‌ترین ایزوتایپ آنتی بادی)، IgM، IgD و IgE وجود دارد.

آنتی بادی‌های IgA معمولا با عوامل بیماری زایی که به بافت مخاطی حمله می‌کنند، مانند باکتری عامل بیماری سل و انواع مختلفی از ویروس‌ها که از اشکال مختلف کبدی گرفته تا HIV متغیر هستند، سروکار دارند. برای همه این عوامل بیماری زا، آنتی بادی‌های IgA به عنوان یکی از اولین خطوط دفاعی بدن عمل می‌کنند.

تا زمان تحقیقات جدید چند مرکزی، دانشمندان در مورد توانایی IgA در دفاع از بدن در برابر عوامل بیماری زایی که در خون انسان قرار دارند، مطمئن نبوده‌اند، همانطور که در مورد مالاریا مشاهده می‌شود.

بیش از ۱۲ موسسه، از جمله موسسه تحقیقات ارتش والتر رید، دانشگاه جان هاپکینز، موسسه بیوگرافی شیمیایی اسکاگز و موسسه فناوری ماساچوست و سایر مراکز، در تحقیقات آنتی بادی/مالاریا شرکت کردند. محققان آمریکایی با دانشمندان مرکز بین‌المللی عالی تحقیق در مالی در دانشگاه علوم، تکنیک و فناوری در باماکو، مالی همکاری کردند.

به گفته سازمان جهانی بهداشت، مالاریا سالانه ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان مبتلا می‌کند که عمدتا در «کمربند مالاریایی» گرمسیری نیمکره جنوبی رخ می‌دهد. کودکان زیر پنج سال بیشترین قربانیان این بیماری هستند. واکسنی در دست مطالعه است و داده‌های اولیه در اوایل سال جاری گزارش شد که ۷۷ درصد اثربخشی را نشان می‌دهد.

تحقیقات تان و همکارانش می‌تواند راه را برای یک استراتژی آنتی بادی مونوکلونال برای درمان مالاریا هموار کند. محققان در این تحقیق خاطرنشان کردند که یافته‌های آن‌ها از مطالعات بیشتر در مورد پروتئین سیرمز اسپوروزوئیت به عنوان یک هدف بالقوه برای آنتی بادی‌های مونوکلونال درمانی پشتیبانی می‌کند.

منبع : مدیکال اکسپرس