به گزارش ثریا سعیدرضا عاملی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی همزمان با فرا رسیدن عاشورای حسینی طی یادداشتی فلسفه عاشورا را خلق «بودن‌های الهی» دانست که نماد بودن و نبودن‌های هویتی مسلمان انقلابی است.

متن یادداشت به شرح ذیل است:

به نام خدا

عاشورا میدان مواجهه همه ایمان با همه کفر و شرک است. عاشورا صحنه مواجهه همه توحید با همه شرک است. عاشورا صحنه اوج همه خوبی‌ها و همه پلیدی‌هاست. عاشورا نماد همه مقاومت و مقاومت همه در مقابل همه ضعف‌ها و ضعف همه است. عاشورا نماد توانایی و عظمت جهانی گروه کوچک در مقابل نماد ضعف و کوچکی جمعیت‌های بزرگ است.

عاشورا صحنه شکوه امامت، امت امام و اقتدا به ولی الله الاعظم و ذلت زورگویان و خفت تبعیت از ظلمه است. عاشورا نمونه بزرگ وفاداری و بی وفایی، آخرت گرایی و دنیا گرایی است. عاشورا خالق عشق و نفرت است. عشق به خوبی‌ها و نفرت از پلیدی‌ها. عاشورا پر از معناهای بزرگ و چند لایه است. عاشورا معنا بخش "چرا باید زندگی کنیم؟ " است و عاشورا فلسفه بودن‌ها و نبودن‌ها و جلوه گر بودن‌های جدید در پرتو ای کاش با تو بودیم و رستگار می‌شدیم، است.

عاشورایان زنده‌اند به زنده بودن عاشورا و حلقه احساس از دست دادن فرصت و بدنبال فرصت بودن اهل مقاومت هر روز حول محور سیدالشهدا بزرگ‌تر می‌شود. احساس ای کاش با شما بودیم، یَا لَیْتَنِا کُنْا مَعَکُمْ فَأَفُوزَ مَعَکُمْ، منبع و انرژی نهضت مقاومت اسلامی در سراسر جهان است، احساس ای کاش با شما بودیم، عظمت‌های بزرگ مثل راهپیمایی عاشقانه اربعین را خلق می‌کند، احساس ای کاش با شما بودیم، خلق حماسه‌های بزرگ مقابله و مواجه با "خود شیطانی" و "دیگری شیطانی" است و اگر امروز شاهد بودن‌های زیبا و فاخر هستیم برخواسته از همین "احساس دلتنگی ها" نسبت به حماسه حسینی است. امروز همچنان و در همه روزگار بعد از حسین علیه السلام شاهد امیدهای بزرگ برای استقرار عدالت علوی و استقرار جامعه حسینی هستیم. عاشورا نقطه عطف تاریخی است که جهان را به قبل از عاشورا و بعد از عاشورا تقسیم کرده است. بعد از عاشورا، نهضت مقاومت اسلامی و اساساً زندگی خوب با "ای کاش با شما بودیم"، گره خورده و هر روز نمودهای قدرتمندتری را مرزگشایی می‌کند.

جمعیت حسینی بزرگ و فراگیر است. خیمه اباعبدالله به روی هیچکس بسته نیست، از علمدار سپاه دشمن که با هزار نفر سواره نظام به میدان آمده برای مقابله با امام یعنی حُرّ بْن یَزید ریاحی تا همه کسانی که در ۱۴ قرن گذشته تاریخ، اقتدا به آن امام و آن روش و منش کرده‌اند و زندگی را زندگی بخشیده‌اند و با طراوات و زیبایی و با حماسه و شکوه "زندگی زیبا" را برگزیده‌اند. خیمه امام حسین، خیمه تبدیل دشمن به دوست، خیمه تبدیل مرددان به باورمندان و خیمه پذیرش دوستی با هر وسع و توان به حضرت سیدالشهدا است.

سخن این است که خیمه امام حسین علیه السلام همه را دوست دارد و همه خیمه امام حسین را با همه جلوه‌های مهربانیش عاشقانه دوست دارند. پس از این "جاذبه بزرگ" باید آموخت، حماسه حسینی با هم بودن و برای هم بودن را جلوه‌های توحیدی بخشیده است. الحق دل بستگان حماسه حسینی، محدود به جغرافیای خاصی نیستند و پیام حسین جهانی است.

جلوه دل باختگی جهانی به نهضت حسینی، حضور جهانی در راهپیمایی اربعین است. در اربعین بیش از ۶۰ ملیت با راهپیمایی زیبای خود ندای ای کاش با شما بودیم سر می‌دهند. حول خیمه امام حسین علیه السلام چند ملیتی بودن، چند زبانی بودن، چند مرامی بودن، چند فرهنگی بودن و چند رنگی بودن، رنگ می بازد و رنگ خدا که همان رنگ حسین و رنگ حسین که همان رنگ خداست، جلوه می‌کند، و الحق چه رنگی زیباتر از رنگ خداست: صِبْغَةَ اللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ - بقره - ۱۳۸

آموزه بزرگ عاشورا جمع کردن همگان است و البته مقابله با ظالمان و متجاوزان به حقوق مردم، در واقع عاشورا هم درس مقاومت و پایداری و انقلابی بودن است و هم درس فرصت دادن به دیگران و بیان شدن ای کاش باشما بودیم. ای کاش‌هایی که ندای فراغ است، فراغی که موجب شده است انسان از بدو تولد با "خود فطری و الهی" فاصله بگیرد و امروز تبدیل به یک ناستالژیای دور افتادن از خود و خدا شده است و نهضت عاشورایی حضرت اباعبدالله علیه السلام "جاذبه بزرگ" برای بازگشت به خود فطری و بازگشت به خداست.

در اوج تاریکی‌ها و تیره گی ها و اخبار دروغ و جعلی و مغشوش کردن فضا، جاذبه‌های بزرگی حسینی و ره گیری امام و نایب امام نجات بخش است. در چنین فضایی جلوه عملی "ای کاش با شما بودیم" در حرکت در مسیر حسینی و تلاش برای استقرار جامعه اسلامی و اقامه فراگیر عدالت اجتماعی است. اقامه عدالت بدون اقامه امامت و با امام بودن و در مسیر امام حرکت کردن امکان پذیر نیست. در زمان غیبت امام مهدی عج الله تعالی فرجه الشریف، راهبری بدست نایب الامام است و اعتماد به نایب الامام از جنس اعتماد به امام است. دل به خدا سپردن و با ولی خدا پیوند خوردن، نجات بخش و نشاط آفرین زندگی، در این جهان و جهان آخرت است. شرط این توفیق "بلند نگری" و "آخرت نگری" و اسیر حال و زمانه نشدن است که مولای سخن فرمود:

هر که اولین بود اعمی بود هر که آخر بین چه با معنا بود

هر که آخر بین تواند دید راست چشم اول بین غرور است و خطاست

هر که آخر بین تر او مسعودتر هر که اول بین تر او مطرودتر

هر که اول بنگرد پایان کار اندر آخر او نگردد شرمسار

حکم چون بر عاقبت اندیشی است پادشاهی بنده درویشی است

مردم دوست باشیم، که موفقیت‌ها و خلق نوآوری‌ها در دلتنگی برای آرامش مردم و رها شدن آنها در زمانه "فراگیری کرونا" است. مردم دوستی در منطق توحیدی، در گره گشایشی از مشکلات و تأمین زندگی با عزت و با شرافت برای همگان است. درس عاشورا در عزاداری‌ها و نذر کردن‌ها و اطعام کردن‌ها، جلوه‌ای دیگر از همین معناست که جلوه‌های متنوع‌تری در تمدن سازی نوین اسلامی را پیش رو دارد، حسینی باشیم، تمدنی خواهیم بود و امروز و هر روز برای سلامت مردم مجاهدت بیشتری خواهیم کرد. فلسفه عاشورا خلق "بودن‌های الهی" است که نماد بودن‌ها و نبودن‌های هویتی مسلمان انقلابی را تصویر می‌کند.

عاشورا در بر دارنده نمادهای بزرگ توحید و شرک، خیر و شر، عدالت و ظلم، فداکاری و خودخواهی و اوج حماسه‌های بودن‌های زیبا و شرارتهای پلید و فروریخته است. چه زیبا و افتخار آمیز است در صف حسین بن علی و ولی خدا بودن و مقابله زینب وار با شرارت‌های بنی امیه های زمانه.