کد خبر: 123411
ف
معصومه صبور
این مهمان رفتنی نیست!
حالا درست ۲ سال و ۵ ماه از خبر رسمی ورودش به ایران می‌گذرد، ۲ سال و ۵ ماهی که هر روزش یک رنگ و یک خبر ناخوب را در دل خود جای داد. روزهایی که رنگ سیاهی به صورت زندگی زد. گفتند «مهمان ناخوانده چینی» و در عمل دانستیم این مهمان بی‌رحم قصد رفتن ندارد و گویی خود میزبان این روزگار است!

شاید روزهای نخستین آمدنش، روزهایی که همه ما و هر یک به نوعی در تلاش برای فرار از بد سرشتی ذاتی او بودیم و هر کداممان به نوعی از دست این دزد و راهزن سلامتی به خلوتی پناه می‌بردیم، تصور نمی‌کردیم که در مدت کوتاهی دستان بی‌رحم این نورسیده چینی به دامان زندگی‌مان برسد. به سراغ دل‌خوشی‌های کوچک پنداشته و در حقیقت بزرگمان برود، همان دل‌خوشی‌هایی که بوی ناب زندگی می‌داد، بوی آغوش عزیزانمان که به دلیل همواره «غفلت و ناسپاسی» از عمق و جانش بی خبر بودیم.

خیلی زود گرمای دستانمان را در سردی روزگارش فراموش کردیم، در مرام‌نامه بی‌مرامی‌ این ویروس «عشق، لبخند، رحم، مهر و حتی غم» آدابی برای ادا کردن ندارد. دیری نپایید رسم زندگیمان را به نارسمی خود کشاند و ما به آداب آن کشیده شدیم.

ماسک که به صورت‌های ما نشست، گویی لبخند برای همیشه از چهره‌هایمان رخت بر بست. حالا اشک هم پشت آن ماسک‌ها یخ می‌زند، دوباره گُر می‌گیرد و پَر پَر می‌شود برای دیده شدن چشمانی باز! افسوس که همین ماسک‌ها که بنا بود لبان ما را به سود سلامتی بدوزد، راه چشمانمان را مسدود کرد!

همین چیزِ ناچیز «ماسک» حالا برای خودش شده است همدم‌ترین و مونس‌ِ ناگفته‌های ما. همان سخنانی که برای پنهان کردنش مجالی نمی‌شناختیم حالا هر روز _ هزار بار در دستان این ناچیزِ رنگ عوض کرده (تنوع و رنگ ماسک‌ها که در بازار بیشتر شد غم ما هم بیشتر شد، تنوع همیشه شادی‌آفرین نیست، تنوع ماسک‌ها یعنی ماندنی شدن کرونا) با آن سه بُعد کذایی‌اش که حتی اندازه یک بُعد هم نمی‌فهمد! برای فراموشی آنچه باید بر زبان جاری سازیم لبان ما رو مُهر و موم می‌کند! آری آمدن کرونا دوستت دارم‌های ساده و زلال را از دل‌های ما ربود! انگار همه سربلندی‌ها و سرورها را گذاشته‌ایم به روزهای پس از کرونا! غافل از سرشت کرونا، سرنوشت و جهان ...

این مهمان رفتنی نیست!

کرونا که آمد سبک زندگی آدمیان به کل و جز - از جز به کل تغییر کرد! مجالس جشن و عروسی رفته رفته به عزا بدل نشد، چه مادرانی و پدرانی که بی گناه قربانی دستانِ بی‌رحم این پدیده چینی شدند و حتی عزیزانشان مجال عزاداری به شکل آدمیان برایشان نیافتند. چه پرستاران و پزشکانی که در راه خدمت به انسان، جانِ شیرین خود را تقدیم سلامتی من و تو کردند و ..

کرونا که آمد راستش ما آدم‌ها هم کمی بیش از پیش از هم دور شدیم. بهانه دوری و دوستی را یافتیم و یادمان رفت که کرونا هرچه بود، باشد و خواهد بود می‌توانست و همچنان می‌تواند به نوعی تمرین «قدرشناسی بیشتر از  عمر در حال گذر» باشد. 

این مهمان رفتنی نیست!

کرونا که آمد اقتصاددانان بیکار ننشستند! از مجال فضای مجازی برای کسب و کارهای اینترنتی رونق پر روغنی ساختند. مشاغل وابسته به شبکه‌های اجتماعی هر روز بیشتر و فعال‌تر شد. بماند که کاسبان نااهل این عرصه هم به خالی کردن حقیقی جیب مردم از همین راه _ فضای مجازی _ مشغول شدند و چه خانواده‌هایی که در این فضا و از ترس جان و خرید در بازار کرونایی، پول‌های بی زبان خود را به دامن این شیادان اینترنتی ریختند.

کرونا که آمد؛ تحلیل‌گران اجتماعی به همراه جامعه‌شناسان و روانشناسان محترم پیش‌بینی کردند؛ دوران پساکرونا دوران رونق کار روانپزشکان و روانشناسان است. پر بیراه نگفتند. در عالم کم مهری، کم مهارتی و توسعه نیافتگی انسانی هر تغییری و هر مهمانی مبارک یا نامبارک، تهدید تلقی می‌شود. با این حساب وجود نامبارک کرونا در ایران تهدید بزرگ خانوادگی و اجتماعی ما ایرانیان شمرده شد. مهارت گفت‌وگو و همدلی در جامعه ما تا جایی بحرانی است که برای تاب‌آوری اجتماعی بیشتر به مدد گفت‌وگو باید دردهایمان را سوار کنیم، ببریم نزد روانشناسان و روانپزشکان پیاده کنیم! بل این رفت و این آمدها به سود زندگی تمام شود. رونق کار روانشناسان تا جایی پیش رفت که یکی از رسانه‌های بزرگ کشور تیتر زد «ویزیت‌های دیوانه کننده روان‌درمانی در ایران».

کرونا که آمد کار ما _ خبرنگاران _ همچون سایر خدمات اجتماعی و فرهنگی در سایه دور و نزدیک کاری ادامه یافت. خبرنگاری شکلی دیگر به خود گرفت. مراسم و آیین‌های علمی - فرهنگی راه فضای مجازی را برای خود باز دیدند و به مدد تکنولوژی به آن مجال نقل مکان کردند. خبرنگاری پشت میزنشین بی شک از آفات بزرگ دوران کرونا برای این حرفه شد! خبرنگاران با چشمانی اشک بار و پر دغدغه‌تر از پیش، خبرهای تلخ کرونایی را به امید روزهای صفر شدن آمار مرگ و میرهایش رساندند. روزهایی که خیلی دیر آمدند و خیلی زود رفتند.. حالا دوباره کرونای جهانگیر، جان گرفته است و حال و احوالمان را نیز...

حتما سال‌های بعد «کروناشناسی، کروناپژوهی و تحلیلگری اجتماعی پساکرونا» به عنوان رشته‌های جدید وارد دانشگاه‌ها می‌شود و در محققانش کلی از ما آدمیان که به دست بی تدبیری‌ها و با تدبیری‌های دوران کرونا، دچار آشفتگی‌های درمان، دارو و واکسن بودیم، می‌نویسند و جایزه هم می‌گیرند!

کرونا که آمد کمی رعایت حق دیگران را بیش از پیش فراموش کردیم. کمی از رحم داشته‌مان کمتر شد. آمدنش کمی ظاهرمان را خشک‌ و خشن‌تر و دل‌هایمان را نازک‌تر و آسیب دیده‌تر کرد. شاهد درد، رنج و مرگ دیگری و دیگران بودن و بی تفاوت گذشتن برایمان عادی‌تر از عادی شد!

ای کاش در این میان و میدان کمی مرگ آگاه‌تر می‌شدیم.

سفره‌ای پهن کردیم و نیازهای جاری و اساسی زندگی در سایه کرونا را چیدیم وسط آن؛ هرچه گران‌تر بهتر و لابد کرونا دورتر! با این وصف حالا یک کرونای بی‌خود و بی‌جهت برای یک خانواده ایرانی به عبارتی روزی چقدر تمام می‌شود؟   

به قول مادربزرگ‌ها چند قلم علف و گیاه که همیشه خدا خوراک زندگی ما ایرانیان بوده است و عطارباشی‌های عزیز زحمت اضافه کردن آن به سبد مصرف خانواده‌های ایرانی را با مهربانی و حکمت تقبل می‌کردند، در بازار کرونازده از این رو به آن رو شد! حالا برای خرید یک سیر مریم گُلی، یک سیر زنجبیل، چندی چوب دارچین، چند گرم نعناع، پونه و آویشن که از حداقل‌های مصرف یک بیمار کرونایی است باید با حساب و کتاب از قبل تعیین شده‌ای به عطاری محل سر بزنیم! به بازار گوشت، مرغ و تخم‌مرغ، میدان میوه و تره بار و داروخانه و بازار سیاه دارو ورود نمی‌کنم! ورود همه ما به این میادین آزاد است! فقط آنقدر بگویم که قبل از آنکه کرونا به مغز استخوانمان بزند خبری از این قیمت‌های فضایی برای پر کردن ابتدایی سبد خانوار هم نبود! خلاصه آنکه زندگی‌هایمان با مخارج جدید آشنا شد و نمی‌دانم این آشنایی چه زمان به جدایی خواهد انجامید؟! مخارجی که هرگز روا نبود و نیست!

کرونا که آمد با خود حساب و کتاب‌های دیگری کردیم. اوایل ورود نامبارکش فکر می‌کردیم این درد و مرگ برای همسایگان دور و دورتر است، شاید کرونا همان قم ماند، شاید سر راه به اراک و یا آن طرف‌تر کاشان سری زد، پیاده شد و به پایتخت نرسیده با اولین پرواز خودش را به مقصد نامعلومی رساند و هیچ وقت روی ما تهرانی‌ها را زیارت نکرد. خوش‌خیالی و تصورات خود را داشتیم که با ترس ناشناخته‌ای که از آن داشتیم خیلی هم دور از ذهن نبود.

این مهمان رفتنی نیست!

پایش که به تهران باز شد، خیلی مقاومت و ایستادگی از خود نشان دادیم. هرچه توان داشتیم جمع کردیم برای شستن روزی هزار بار دستان و ضدعفونی همه چیز و همه کس به مدد الکل! خیلی زود نَقل «الکل» شد نُقل محافلمان و مسابقه سر خرید بیشتر و بهتر آن جایزه داشت!

خلاصه آنکه تمرین‌های فراوان کردیم که نکند پای این بی خدا به خانه ما برسد که نمی‌رسد ان شالله. پایش با دستانی جان‌گیر به خانه همه ما رسید. حالا تقریبا هیچ خانواده ایرانی نیست که از گزند این ویروس در امان مانده باشد. مرگ و میرهای چون برگ‌ریزان پاییز تلخ‌ترین ورق‌های هر روز این دوران بوده و هست و خواهد بود. روزهایی که اشک برای بروز نیاز به فضای بیشتری داشت و این شهر برایش کوچک بود..

ای کاش پیش از آمدنش کسی درِ گوشِ راست ما به آهستگی می‌گفت، یادمان نرود در خوشی را پشت سرمان ببندیم، مبادا لبخندهای خوشه خوشه‌مان را که از شوق دیداری جوانه می‌دهند، نرسیده بچیند و ببرد جایی دورتر از آبادی دلمان! کسی در گوشمان نجوا نکرد! چید و برد!

این روزها همه ما بی صدا و بی نوا زیر لب روزی هزار بار نفرینش می‌کنیم برای گل‌هایی که پر پر کرد و برای آغوش‌هایی که به جانِ جهانمان بدهکار گذاشت.

این مهمان رفتنی نیست!

حالا که برای دومین بار طی دو سال گذشته کرونا به سراغم آمده و اکنون که در انتظار پزشک برای درمان در درمانگاهی پر ازدحام از بیماران کرونایی نشسته‌ام، گذشته از درد بی امانی که در رگ‌هایم جاریست و نور ناچیزی که به چشمان راه یافته است، به چهره‌های آدم‌هایی که روبرویم نشسته‌اند خوب نگاه می‌کنم. چشم‌هایی که فهمی از دردشان ندارم. اینقدر عمر کرده‌ام که حالا بدانم دردهای هیچ بشری شمردنی و حتی شبیه دیگری نیست، ولی در فهم یک نکته به دانایی نسبی رسیده‌ام، در این چشم‌ها می‌توان روشن خواند، این چشم‌ها چیزی برای گریه کم ندارد فقط «جان درد و دردِ جان» اجازه اشک را از آنها گرفته است.

بیشتر دقت می‌کنم، طوری که سعی کنم به حریمشان تعرض نکرده باشم، انگار در جست‌وجوی خویشتنِ خویشم. در چشمان یخ زده و سخت منتظر این مردمان چیزی فراتر از «درد کرونا» موج می‌زند. این مردم تشنگی‌های بزرگ اجتماعی‌شان را با ماسک و الکل هر روز کول می‌کنند و به این سر و آن و سر شهر می‌برند. این مردم بی صدا فریاد می‌زنند:

حالا دو سال و ۵ ماه آزگار است روی خوش زندگی، امید، نشاط، تعادل، تمرکز و عشق را ندیده‌ایم. ما دلتنگان حقیقی زندگی هستیم! لطفا کمی زندگی، کمی آرامش به ما برسانید! درخواست زیادی است؟!


معصومه صبور

منبع: ایکنا


مرتبط ها
ارسال نظر
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.

تسهیلات ویژه دانشگاه تهران برای رتبه‌های برتر کنکور

دفترچه‌های انتخاب رشته کنکور سراسری منتشر شد

سامسونگ از یک گوشی ارزان قیمت بی‌سر و صدا رونمایی کرد

کیس کامپیوتری که آکواریوم است+عکس

خسارت ۱۸۲ میلیارد تومانی سیل به مدارس کشور

آغاز روند اجرایی شدن قانون رتبه بندی معلمان

معرفی منتخبین دانشجویی شورای مرکزی ناظر بر نشریات دانشجویی

مجوز ۱۴ موسسه اعزام دانشجو به خارج از کشور لغو شد

با هوش مصنوعی برای تصویربرداری از مغز نیاز به MRI ندارید

تمدید فرصت ثبت‌نام در آزمون دانشنامه تخصصی

مصاحبه‌های دکتری تخصصی پزشکی حضوری شد

پردرآمدترین رشته‌های دانشگاهی کدام‌ها هستند؟

خطرات مرگبار سقط جنین چیست؟

پناهجویان سوری در اردوگاه آوارگان اردن+عکس

مجسمه‌ای خاص از پوتین در پارک نیویورک+عکس

بازدیدکنندگان موزه باستان‌شناسی استانبول+عکس

تصویر زیبایی از حافظیه شیراز+عکس

تصویر جالب از یک سنجاقک خوشحال+عکس

ثبت لحظه برخوردِ آدرخش به یک درخت+عکس

تصویر جیمز وب از ستاره‌‌ای با فاصله ۱۲ میلیارد سال نوری+عکس

مراسم وداع با وداع با ۵ شهید تازه تفحص شده مدافع حرم برگزار شد

نرم افزار آی‌پد اپل با تاخیر منتشر می‌شود

تصویر ماهواره‌ای عجیب از طوفان رکوردشکن آمریکا+عکس

تصویر باورنکردنی از یک ربات در حال شنا+عکس

ماهواره‌های استارلینک در فضا نامرئی می‌شوند

برای اولین بار در دنیا از عرق انسان برق تولید شد+عکس

گوشی اوپو A77 4G با دوربین دوگانه و اندروید ۱۲

رونمایی سامسونگ از اولین گوشی با دوربین جدید ۲۰۰ مگاپیکسلی+عکس

خبر مهم آژانس فضایی روسیه درباره ماهواره ایرانی خیام

محقق ایرانی سیمانی مقاوم با پوسته‌های میگو ساخت

عمل جراحی در فضا با یک ربات انجام شد+عکس

رصد تاریک‌ترین ماده اطراف کهکشان‌ با سن ۱۲ میلیارد سال+عکس

عدسی‌های نانو اتم‌ها را به دام انداختند

ربات کوچکی که می‌تواند ۱۰۰۰ برابر وزن خود را بلند کند

علت چرخش سریع‌تر از حد معمول زمین چیست؟

ماموریت محرمانه فضاپیمای چین آغاز شد

آغاز به کار سامانه راهنمای انتخاب رشته مجازی کنکور سراسری

کتاب «همه چیز را به خدا خواهم گفت» منتشر شد

عیار یک نویسنده با نوشتن رمان حسینی محک می‌خورد

میزبانی دانشگاه تهران از رتبه‌های کمتر از ۱۰۰۰ کنکور

این متقاضیان می‌توانند رشته‌های بدون آزمون دانشگاه‌ها را انتخاب کنند

ماشین نویسی ماه محرم در همدان+عکس

برگزاری مراسم عزاداری حسینی در گذر چهارباغ اصفهان+عکس

ترک‌های بنای امیرچخماق یزد بعد از سیل+ عکس

تابلوی یادبود بزرگ علوی در برلین+عکس

تصویری از اسب ١۵ میلیاردی آزمون+عکس

برگزاری مراسم تشییع و وداع با پیکر مطهر ۵ شهید تازه تفحص شده

نفس کشیدن در اکسیژن خالص گیلان+عکس

تصویر رویایی از سیاهکل دیلمان+عکس

تصویر زیبایی از بازار شیراز+عکس

تصویر تلخ از دریاچه خشک شده ارومیه+عکس

ثواب گریه بر امام حسین(ع) هم وزن گریه برای پروردگار است

کتاب «چهل کتیبه زخم» با سروده‌های آیینی به کتابفروشی‌ها آمد

شناسایی سالانه ۹ هزار کودک نیازمند به دریافت عینک توسط بهزیستی

بیش از ۴۵ عنوان درسی سهم ترویج فرهنگ عاشورایی در مدارس

روسای ۶ دانشگاه علوم پزشکی کشور منصوب شدند

ابلاغ بند جدید ماده واحده تفویض صلاحیت انتخاب رؤسای دانشگاه‌ها

هوش مصنوعی نویسندگان را بیکار می‌کند؟

وزارت علوم و دانشگاه‌ها محور تحولات کلان جامعه هستند

سرعت تولید علم در ایران ۱۱ برابر تولید علم در دنیاست

گوشی وان پلاس Ace با فرکانس قوی در راه بازار

کشف ردپاهای عجیب ۱۰ هزار ساله در صحرای یوتا+عکس

شارژ بی‌سیم گوشی با لپ‌تاپ ممکن شد

گوشی اوپو رینو 8z با رنگی متفاوت+عکس

سبک‌ترین لپ‌تاپ دنیا معرفی شد+عکس

تشکیل انجمن خیرین حامی دانشگاه فرهنگیان

آشنایی دانش‌آموزان با مفاخر ایرانی و اسلامی در یک برنامه ویژه

در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش مدرسه به عنوان یک زیستگاه مطرح می‌شود

لزوم وجود قدت تصمیم‌گیری در مدیران مدارس

اعلام شرایط تاسیس موسسات جذب دانشجوی غیرایرانی

رویکرد تمدنی وزارت علوم در برنامه‌های اربعین دانشگاهیان

آغاز فرصت دوباره برای انتخاب رشته در کنکور ارشد پزشکی

مجوز ۱۹ رشته محل جدید در کارشناسی پیوسته فنی و حرفه‌ای صادر شد

شیوه انتخاب رشته داوطلبان کنکور سراسری اعلام شد

تکنیک جدید برای جداسازی مواد مصنوعی از غذا

جزئیات شرکت در آزمون‌های علوم پزشکی نوبت شهریور

نتایج اولیه کنکور سراسری اعلام شد

جیمز وب این بار با تصویر چرخ گاری همه را متعجب کرد+عکس

فصل دوم سریال زخم کاری در راه است؟

سیل تهران در دهه ۶۰+عکس

کشف سر زن مومیایی شده مصر باستان زیر شیروانی خانه+عکس

جیمز وب این بار با تصویر چرخ گاری همه را متعجب کرد+عکس

کشف ردپاهای عجیب ۱۰ هزار ساله در صحرای یوتا+عکس

هشدار درباره برخورد فردای طوفان خورشیدی با زمین

هشدار جدی درباره خطر استفاده از GPS

سقوط بقایای موشک ۲۵ تنی چین در شب گذشته

تصویر درخشان جیمز وب از سیاره مشتری+عکس

تصویر عجیب از بیوه سیاه در کهکشان راه شیری+عکس

رونمایی سامسونگ از اولین گوشی با دوربین جدید ۲۰۰ مگاپیکسلی+عکس

لحظه برخورد یک سیاهچاله با یک ستاره نوترونی+عکس

سیستم لیزر خیره‌کننده روسیه با قابلیت عجیب

کیس کامپیوتری که آکواریوم است+عکس

افزایش قیمت گوشی آیفون ۱۴ تایید شد

طوفان بزرگ مشتری شکار شد+عکس

گوشی اوپو رینو 8z با رنگی متفاوت+عکس

تصاویر کمیاب از ماموریت مشهور آپولو ۱۱

این برنامه‌های اندرویدی حساب شما را خالی می‌کنند

گوشی وان پلاس Ace با فرکانس قوی در راه بازار

با هوش مصنوعی برای تصویربرداری از مغز نیاز به MRI ندارید

ضرر سرویس ۵G استارلینک برای کاربران اعلام شد

یک روش عجیب برای آدمخوار کردن ماهی‌ها

سلفی‌های آخرالزمانی که از دیدن آنها وحشت می‌کنید+عکس

مشخصات کلیدی شیائومی 12T افشا شد

عمل جراحی در فضا با یک ربات انجام شد+عکس

تکنیک جدید برای جداسازی مواد مصنوعی از غذا

تصویر جیمز وب از ستاره‌‌ای با فاصله ۱۲ میلیارد سال نوری+عکس

ماده تاریک ژنوم با این رنگ اسپری سلولی آشکار شد

ماموریت محرمانه فضاپیمای چین آغاز شد

گوشی اوپو A77 4G با دوربین دوگانه و اندروید ۱۲

تصویر باورنکردنی از یک ربات در حال شنا+عکس