به گزارش ثریا شکرخدا گودرزی نویسنده، بازیگر و کارگردان تئاتر به مناسبت روز ملی هنرهای نمایشی متنی را منتشر کرد.

در این متن آمده است:

«روز ملی هنرهای نمایشی در ایران مصادف با روز جهانی تئاتر است و یک تقارن زیبای دیگر هم دارد و آن پیوندش با کهن ترین عید ایرانیان. عید نوروز است. تئاتر از ابتدای پیدایشش به دنبال حقیقت بوده و برای فضیلت انسانی تلاش کرده است. آثار به جای مانده از یونان باستان تا امروز موید این نکته است و یک چیز بیش از پیش توجه همگان را به خود معطوف کرده است و آن این است که تئاتر توانسته پرچمدار کرامت‌های انسانی، فضیلت‌های بشری، اخلاق، عدالت‌خواهی، آزادی و برابری برای بشر باشد و همیشه در این راه تلاش کند.

تئاتر نه تنها دنبال کمال‌طلبی بوده بلکه همیشه درهای نقدش را روی قدرت‌ها و بی‌عدالتی گشوده و هنرمندان تئاتر هیچ‌گاه از نقد قدرت و نفی ستم نهراسیده‌اند. تئاتر پیوسته به نقد بهره‌کشی، فساد، استعمار، تبعیض نژادی و جنگ‌طلبی پرداخته است.

گروه‌های تئاتری همیشه نسبت به وقایع و حوادث بشری حساس بوده‌اند. از یونان باستان زمانی که سوفوکل و اوریپید به جنگ و خشونت می‌تازند تا دوران معاصر که نویسندگانی چون ژان پل سارتر، ماکس فریش، فردریک درونمات، برتولت برشت، تنسی ویلیامز، آرتور میلر و هزاران نمایشگر آزادی‌خواه تمام مظاهر ستم و جنگ را به باد انتقاد می‌گیرند.

ما شاهدیم که در جنبش‌های ضد جنگ چه در دوران جنگ جهانی دوم و چه پس از آن اهالی تئاتر نقش برجسته‌ای در محکوم کردن تجاوز طلبی‌ها داشته و همواره فریاد بلند بلا دیدگان و آسیب دیدگان از جنگ‌ها بوده‌اند. هنرمندان مبارز تئاتر، آثار بیشماری برای نشان دادن چهره کریه جنگ خلق کردند.

در دوران جنگ ویتنام نمایشگران مخالف جنگ در آمریکا صحنه را برای اعتراض به جنگ کوچک دیدند و با ساختن عروسک‌های غول پیکر، دسته روی، اجرای پرفورمنس تئاتر را به خیابان‌ها کشاندند تا نشان دهند به دنبال حمایت از ملت‌های آسیب‌دیده از جنگ هستند و به مخالفت با ماشین جنگی آمریکا پرداختند.

در طول تاریخ، تئاتر هیچ گاه سمت افراد ستمدیده را رها نکرده و همیشه در مبارزه با ظلم و ظالم پیشتاز بوده است به همین دلیل است که بیشترین اعمال سانسورها و بگیر و ببندها در تئاتر صورت می‌گیرد. ما بارها شاهد بوده‌ایم که هنرمندان تئاتر را از روی صحنه‌ها روانه سیاهچال‌ها کرده یا برخی از چهره‌های شاخص تئاتر را ترور کرده‌اند.

در حافظه بشری این به درستی حک شده است که تئاتر همیشه پیش‌قراول اندیشه، خردورزی و آزادی بوده است، در شرایط کنونی نیز تئاتر نباید در مقابله با جنگ و جنگ‌افروزی کوتاه بیاید و از آنجایی که تئاتر آیینه طبیعت است بایستی هنرمندان تئاتر در سراسر جهان به محکوم کردن تجاوز در هر گوشه از جهان بپردازند.

همکاران محترم ما در سراسر جهان! امروز ما ایرانیان در معرض هجوم افسارگسیخته و وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار گرفته‌ایم و مردم بی‌گناه ایران و هنرمندان در شرایط بسیار نامساعدی به سر می‌برند.

شما به درستی می‌دانید تئاتر ایران یکی از پیشروترین جریانات تئاتری منطقه خاورمیانه بوده و هنرمندان تئاتر ایران هرگز از آرمان‌های والای خود که عدالت اجتماعی، دموکراسی و حفظ کرامت انسانی است عدول نکرده‌اند.

همکاران شریف! در این شرایط که مردم شریف و با فرهنگ ایران با قدمتی به درازی عمر بشر هوشمند در روی زمین، به همراه اهالی تئاتر زیر بمباران‌های وحشیانه هستند، شایسته است شما همکاران هنرمند در جهان، صدای مردم ایران را به گوش جهانیان برسانند.

همکاران تئاتری سراسر جهان! در روز جهانی تئاتر همبستگی خود را با ما تئاتری‌های ایران که پیشتاز مبارزه با بی‌عدالتی و حفظ مواریث بشری بوده‌ایم اعلام کنید و بدانید اکنون که این سطور را می‌نویسم دود سیاهی فضای شهر و کشورمان را پوشانده و آسمان شهرهای ما پر است از پرنده‌های مهاجمی که صدای غرش‌شان با پدافندها و صدای تندر آمیخته شده، و رعد و برق و رگبار با بوی باروت همراه شده و انفجارهای دور و نزدیک خانه‌های ما را می‌لرزاند و ستون‌های دود، شعله‌های سرکش آتش با آژیر آمبولانس‌ها و ماشین‌های آتش‌نشانی و نیروهای امدادی صحنه‌های آخرالزمانی ساخته‌اند.

همکاران فرهیخته! در این قریب به یک ماه جنگ بی‌دلیل و یا با دلیل واهی کمک به مردم ایران برای آزادی! آمریکا علیه مردم ایران و در اصل برای به دست آوردن منابع انرژی لایزال منطقه با ایران وارد جنگ شده و در این جنگ نابخردانه چندین سالن تئاتر طعمه بمب و موشک و پرتابه‌های دیگر قرار گرفته‌اند و تعدادی از تئاتتری‌ها نیز در حملات هوایی جان باخته‌اند!

در چنین فضایی آیا از تئاتر و تئاتری چیزی به جای مانده!؟ ما در حالی به استقبال روز جهانی تئاتر و روز ملی هنرهای نمایشی می‌رویم که خانواده بزرگ تئاتر ایران نه تنها امنیت شغلی‌شان با جنگ متجاوزانه در خطر افتاده و غالبا از کار بیکار شده‌اند، بلکه بسیاری از آنها به انحای مختلف داغدار عزیزان‌شان هستند.

مگر نه این که روز جهانی تئاتر باید در ذات خود نماد همبستگی، خلاقیت، هنر، شادی و صلح برای ملل جهان باشد و اکنون که ما درگیر جنگی ناخواسته شده‌ایم و تلخ‌ترین روزهای عمرمان را سپری می‌کنیم بایستی از طرف خانواده جهانی تئاتر حمایت شویم؟

مگر نه این که هنر تئاتر همیشه منتقد ظلم و بی‌عدالتی و صلح برای همگان بوده؟ هر کجا جنگی اتفاق افتاده و حقی ناحق شده جامعه جهانی تئاتر، یکصدا صدای مردم ستمدیده بودند؟

امروز در روز جهانی تئاتر اعلام می‌کنیم ما زیر بمباران‌های بی‌وقفه امنیت نداریم. کودکان‌مان آسیب دیده‌اند و هزینه‌های گزاف جنگ گُرده ما را خم کرده است.

در روز جهانی تئاتر ما تئاتری‌های ایران از همه تئاتری‌های جهان می‌خواهیم صدای ما را بشوند، به دولت‌های خود فشار بیاورند و جلوی قلدری و زورگویی و قانون جنگلی که راه افتاده را بگیرند.

در روز جهانی تئاتر ما نه تنها از تئاتری‌های جهان بلکه از همه مردم جهان می‌خواهیم از دولت های خود بخواهند برای صلحی عادلانه و پایدار تلاش کنند و آتش جنگ و نا امنی را از آسمان ایران و منطقه برای همیشه دور کنند.

روز جهانی تئاتر، بایستی روز صلح و همزیستی مسالمت‌آمیز برای ملت‌ها باشد.

من همیشه آرزو داشتم در روز جهانی تئاتر در سرزمین سرسبزمان ایران پذیرای تئاتری‌های سراسر جهان باشیم و آن‌ها را با آیین‌ها و سنن نوروزی ملت بزرگ ایران آشنا کنیم.

همکاران تئاتری ما در سراسر جهان بدانید تئاتری‌های ایران زیر بمباران، تحریم، و جنگ ناجوانمردانه له می‌شوند.

از شما تئاتری‌های سراسر جهان می‌خواهیم که صدای ما باشید و یکصدا به جنگ‌افروزان و مسببان کشتن زنان و کودکان و افراد بیگناه نه بگویید.

زنده باد تئاتر نماد همبستگی ملت‌ها.»