به گزارش ثریا - از طرح‌های مینیمالیستی روی مثلا مچ دست گرفته تا خالکوبی کامل دست و دیگر اعضای بدن، هنر خالکوبی یا تتو روی بدن آنقدر رایج شده است که به سختی کسی را متعجب می‌کند، اما پیامدهای بیولوژیکی آن بسیار کمتر دیده می‌شود.

هنگامی که جوهر خالکوبی وارد بدن می‌شود، در جای خود باقی نمی‌ماند، بلکه رنگدانه‌های خالکوبی در زیر پوست به روش‌هایی با سیستم ایمنی بدن تعامل دارند که دانشمندان تازه شروع به درک آنها کرده‌اند.

خالکوبی‌ها عموماً ایمن در نظر گرفته می‌شوند، اما شواهد علمی رو به رشد نشان می‌دهد که جوهرهای خالکوبی از نظر بیولوژیکی بی‌اثر نیستند. سوال اصلی، دیگر این نیست که آیا خالکوبی‌ها مواد خارجی را وارد بدن می‌کنند یا خیر، بلکه این است که این مواد چقدر سمی هستند و این برای سلامتی در طولانی‌مدت چه معنایی دارد.

جوهرهای خالکوبی مخلوط‌های شیمیایی پیچیده‌ای هستند. آنها حاوی رنگدانه‌هایی هستند که رنگ می‌دهند، حامل‌های مایعی که به توزیع جوهر کمک می‌کنند، مواد نگهدارنده برای جلوگیری از رشد میکروبی و مقادیر کمی ناخالصی.

بسیاری از رنگدانه‌هایی که در حال حاضر استفاده می‌شوند، در ابتدا برای کاربردهای صنعتی مانند رنگ خودرو، پلاستیک و تونر چاپگر توسعه داده شده‌اند، نه برای تزریق به پوست انسان.

بعضی از جوهرها حاوی مقادیر کمی از فلزات سنگین، از جمله نیکل، کروم، کبالت و گاهی اوقات سرب هستند. فلزات سنگین می‌توانند در سطوح خاصی سمی باشند و به دلیل ایجاد واکنش‌های آلرژیک و حساسیت ایمنی شناخته شده‌اند.

جوهرهای تتو همچنین می‌توانند حاوی ترکیبات آلی از جمله رنگ‌های آزو(Azo) و هیدروکربن‌های آروماتیک چند حلقه‌ای باشند.

رنگ‌های آزو، رنگ‌های مصنوعی هستند که به طور گسترده در منسوجات و پلاستیک‌ها استفاده می‌شوند. در شرایط خاص، مانند قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض نور خورشید یا در طول پاک کردن تتو با لیزر می‌توانند به آمین‌های آروماتیک تجزیه شوند. این مواد شیمیایی در مطالعات آزمایشگاهی با سرطان و آسیب ژنتیکی مرتبط دانسته شده‌اند.

هیدروکربن‌های آروماتیک چند حلقه‌ای نیز که اغلب به اختصار PAH نامیده می‌شوند، در طول سوختن ناقص مواد آلی تولید می‌شوند و در دوده، اگزوز خودرو و غذای سوخته یافت می‌شوند.

جوهرهای سیاه تتو که معمولاً از کربن سیاه ساخته می‌شوند، ممکن است حاوی این ترکیبات باشند که برخی از آنها به عنوان سرطان‌زا طبقه‌بندی می‌شوند.

جوهرهای رنگی، به ویژه قرمز، زرد و نارنجی، بیشتر با واکنش‌های آلرژیک و التهاب مزمن مرتبط هستند. این تا حدودی به دلیل نمک‌های فلزی و رنگدانه‌های آزو است که می‌توانند به آمین‌های آروماتیک بالقوه سمی تجزیه شوند.

خالکوبی شامل تزریق جوهر به عمق دِرم (لایه زیرین پوست) است. بدن، ذرات رنگدانه را به عنوان ماده خارجی تشخیص می‌دهد و سلول‌های ایمنی سعی می‌کنند آنها را از بین ببرند، اما این ذرات برای پاکسازی کامل بسیار بزرگ هستند. در عوض، آنها در سلول‌های پوست به دام می‌افتند که همین امر باعث دائمی شدن خالکوبی‌ها می‌شود.

جوهر خالکوبی محدود به پوست باقی نمی‌ماند. مطالعات نشان می‌دهد که ذرات رنگدانه می‌توانند از طریق سیستم لنفاوی مهاجرت کرده و در غدد لنفاوی تجمع یابند.

غدد لنفاوی ساختارهای کوچکی هستند که سلول‌های ایمنی را فیلتر کرده و به هماهنگی پاسخ‌های ایمنی کمک می‌کنند. اثرات طولانی‌مدت تجمع جوهر در این بافت‌ها بر سلامتی هنوز مشخص نیست، اما نقش اصلی آنها در دفاع ایمنی، نگرانی‌هایی را در مورد قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض فلزات و سموم آلی ایجاد می‌کند.

خالکوبی و سیستم ایمنی

یک مطالعه اخیر نشان می‌دهد که رنگدانه‌های رایج خالکوبی می‌توانند بر فعالیت ایمنی تأثیر بگذارند، باعث التهاب شوند و اثربخشی برخی واکسن‌ها را کاهش دهند.

محققان دریافتند که جوهر خالکوبی توسط سلول‌های ایمنی پوست جذب می‌شود. وقتی این سلول‌ها می‌میرند، سیگنال‌هایی آزاد می‌کنند که سیستم ایمنی را فعال نگه می‌دارند و منجر به التهاب در غدد لنفاوی مجاور تا دو ماه می‌شوند.

این مطالعه همچنین نشان داد که جوهر خالکوبی موجود در محل تزریق واکسن، پاسخ‌های ایمنی را به روشی خاصِ واکسن تغییر می‌دهد. نکته قابل توجه این است که این امر با کاهش پاسخ ایمنی به واکسن کووید-۱۹ مرتبط بود.

این بدان معنا نیست که خالکوبی‌ها واکسن‌ها را ناامن می‌کنند، بلکه نشان می‌دهد که رنگدانه‌های خالکوبی می‌توانند در شرایط خاص، در سیگنال‌دهی ایمنی، سیستم ارتباط شیمیایی که سلول‌های ایمنی برای هماهنگی پاسخ‌ها به عفونت یا واکسیناسیون استفاده می‌کنند، اختلال ایجاد کنند.

در حال حاضر، هیچ شواهد اپیدمیولوژیکی قوی وجود ندارد که خالکوبی‌ها را به سرطان در انسان مرتبط کند. با این حال، مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی خطرات بالقوه‌ای را نشان می‌دهند. برخی از رنگدانه‌های خالکوبی می‌توانند با گذشت زمان یا در معرض نور فرابنفش یا لیزر برای حذف خالکوبی، تجزیه شوند و محصولات جانبی سمی و گاهی سرطان‌زا تشکیل دهند.

بسیاری از سرطان‌ها دهه‌ها طول می‌کشد تا ایجاد شوند و این امر مطالعه مستقیم این خطرات را دشوار می‌کند، به خصوص با توجه به اینکه خالکوبی اخیراً چقدر گسترده شده است.

مستندترین خطرات سلامتی ناشی از خالکوبی، واکنش‌های آلرژیک و التهابی است. جوهر قرمز به ویژه با خارش مداوم، تورم و گرانولوم همراه است. گرانولوم‌ها گره‌های التهابی کوچکی هستند که وقتی سیستم ایمنی بدن سعی در جداسازی موادی دارد که نمی‌تواند آنها را حذف کند، تشکیل می‌شوند.

این واکنش‌ها می‌توانند ماه‌ها یا سال‌ها پس از انجام تتو ظاهر شوند و ممکن است در اثر قرار گرفتن در معرض آفتاب یا تغییر در عملکرد سیستم ایمنی ایجاد شوند. التهاب مزمن با آسیب بافتی و افزایش خطر بیماری مرتبط دانسته شده است. خالکوبی برای افرادی که بیماری‌های خودایمنی یا سیستم ایمنی ضعیفی دارند، ممکن است نگرانی‌های بیشتری ایجاد کند.

خطرات عفونت

مانند هر روشی که پوست را سوراخ می‌کند، خالکوبی کردن نیز خطر عفونت را به همراه دارد. بهداشت ضعیف می‌تواند منجر به عفونت‌هایی مانند استافیلوکوکوس اورئوس، هپاتیت B و C و در موارد نادر، عفونت‌های مایکوباکتریایی غیرمعمول شود.

یکی از بزرگترین چالش‌ها در ارزیابی سمیت خالکوبی، فقدان مقررات منسجم است. در بسیاری از کشورها، جوهرهای خالکوبی بسیار کمتر از محصولات آرایشی یا پزشکی تحت نظارت هستند و ممکن است تولیدکنندگان ملزم به افشای لیست کامل مواد تشکیل‌دهنده نباشند.

اتحادیه اروپا محدودیت‌های سختگیرانه‌تری برای مواد خطرناک موجود در جوهرهای خالکوبی وضع کرده است، اما در سطح جهانی، نظارت همچنان ناکافی است.

برای اکثر افراد، خالکوبی‌ها مشکلات جدی برای سلامتی ایجاد نمی‌کنند، اما بدون خطر هم نیستند. خالکوبی‌ها موادی را وارد بدن می‌کنند که هرگز برای ماندگاری طولانی‌مدت در بافت بدن انسان طراحی نشده‌اند و برخی از آنها تحت شرایط خاصی می‌توانند سمی باشند.

نگرانی اصلی، قرار گرفتن در معرض خالکوبی تجمعی است. با بزرگتر، بیشتر و رنگارنگ‌تر شدن خالکوبی‌ها، بار شیمیاییِ کلی افزایش می‌یابد. این بار، همراه با قرار گرفتن در معرض آفتاب، پیری، تغییرات ایمنی یا حذف با لیزر ممکن است عواقبی داشته باشد که علم هنوز به طور کامل کشف نکرده است.

خالکوبی‌ها همچنان یک شکل قدرتمند از ابراز وجود هستند، اما همچنین نشان‌دهنده قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی به صورت مادام‌العمر هستند. در حالی که شواهد فعلی خطر گسترده را نشان نمی‌دهند، تحقیقات رو به رشد، سوالات مهم بی‌پاسخ در مورد سمیت، اثرات ایمنی و سلامت طولانی‌مدت را برجسته می‌کنند.

با افزایش شیوع خالکوبی در سراسر جهان، نادیده گرفتن لزوم تنظیم مقررات بهتر، شفافیت و تحقیقات علمی پایدار به طور فزاینده‌ای احساس می‌شود.

منبع : خالکوبی