شماره بیست و نهم فرهنگ امروز منتشر شد

شماره بیست و نهم فرهنگ امروز با تصویری از کریم مجتهدی، چهره ماندگار فلسفه منتشر شد.

ویژه‌نامه نوروزی «فرهنگ امروز» منتشر شد

شمارۀ نوروزی نشریۀ فرهنگ امروز با مطالب و گفت‌وگوهایی از مصطفی ملکیان، سید جواد طباطبایی، داریوش شایگان، محسن حکیمی، احمد آرام، میشل لنگفورد و... منتشر شد.

نقد قهرمان روشنفکری دهه هفتاد در شماره جدید فرهنگ امروز

شماره بیستم نشریه فرهنگ امروز با موضوعی در نقد قهرمان روشنفکری دهه هفتاد منتشر شد.

انتشار شماره جدید نشریه فرهنگ امروز با پرونده «پدرخوانده»

شماره نوزدهم فرهنگ امروز با پرونده ای ویژه به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب اکتبر منتشر شد.

به بهانه انتشار نقد جدید جواد طباطبایی بر آرامش دوستدار در شماره هجدهم فرهنگ امروز؛

طباطبایی - دوستدار در چهار پرده

نقد طباطبایی از جنس مساله‌مندی است اینکه مساله درست فهم نمی‌شود چه از سوی دوستدار و چه از سوی منتقدان او. او اگرچه یک بار غیر مستقیم در پاسخ به اتهام دوستدار او را مورد نقد قرار داد اما اخیرا با نگارش مقاله‌ای مفصل در فرهنگ امروز با عنوان شرایط امتناع به نقد تز امتناع تفکر آرامش دوستدار پرداخته است.

فرهنگ امروز در ایستگاه هجدهم

شماره هجدهم نشریه فرهنگ امروز با طرح روی جلدی از فتح الله مجتبایی و مطالب متنوع و متعدد راهی کیوسک های روزنامه فروشی شد.

تراژدی و پدیدارسازی حقیقت/ آیا تراژدی با لذت همراه است؟

خواهید پرسید چرا معرفت لذت‌بخش است؟ چون معرفت آن‌چنان‌که تراژدی به ما می‌آموزد و فلسفه تکرارش می‌کند نوعی گریز از تنهایی است، گریز از انزوا و «شرکت جستن در زندگی دیگران و جهان است». پس لذت تراژیک، زاییدۀ معرفت به رنج‌های آدمی در این جهان خاکی است، وقوف به آن و بیچارگی انسان؛ لکن نشان جسارت و زانو نزدن انسان هم هست.

عرفان، مولانا و تجدد در گفت‌وگو با فرهنگ رجایی؛

گرسنگی برای خدا

اربابان اندیشه و فکر چندین سال است که راسخانه ابرام می‌ورزند که جهان با یک بحران اقتصادی درگیر است. بحران اصلی بشر امروز همان است که همیشه انسان را به خود مشغول داشته و آن جز تشنگی برای یک زندگی موفق از نظر کمّی و معنادار از جهت کیفی نیست.

راه‌ شوسه‌ی تحقیق/ تأملی در باب دوره‌های کوتاه‌مدت آموزشی در باب فلسفه و علوم انسانی

برگزاری دوره‌های کوتاه‌مدت بیشتر باید ناظر به دادن سرنخ‌هایی برای مطالعه و پژوهش و تحقیق باشد، نه ارائه‌ی کپسولی و بسته‌بندی‌شده‌ای از مباحث عمیق و تأمل‌طلب. ضمن آنکه باید دائماً به دانشجویان این دوره‌ها متذکر گردید راهی جز دوره‌های بلند‌مدت آموزشی و صبر و حوصله‌ی چندین‌ساله و دقت و تأمل و تعمق، پیش روی علاقه‌مندان به تحول، وجود ندارد.

نگاهی به کارکرد روان‌شناختی موسیقی ایرانی؛

تقلیل‌یافتگی شناخت مردم از موسیقی/ ثقیل بودن موسیقی ایرانی یا سطحی‌نگری فرهنگی

عامۀ مردم نه تنها در زمینۀ موسیقی، بلکه در آموزش اخلاق و رفتار اجتماعی سیاسی، اقتصادی، روانی خانوادگی و ... اگر آموزش و راهنما و روشنگر نداشته باشند، غالباً دچار کج‌روی و بدآموزی خواهند شد، زیرا اکثر مردم به‌سوی سهل‌انگاری و سطحی‌گرایی میل دارند.

خوانش غربیان از ابن سینا

ابن‌سینا به جای تفکیک معانی یا کاربردهای مختلف «وجود داشتن» یا «بودن»، میان متعلقات گزاره‌های صحیح و اشیا در مقام جواهری که سازندۀ عالم‌ هستند، تفاوت می‌گذارد. خوانندگان متعدد ابن‌سینا در غرب تلاش کرده‌اند از این تفاوت‌ بیشترین بهره را ببرند.

تورج اتابکی؛

نگاهی به تاریخ‌نگاری چپ‌گرا: از کهن تا نو

مورخ چپ نواندیشِ حیات اجتماعی کارگران و تهیدستان (labouring poosr)، در کنار تأکید بر تحلیل طبقاتی و روابط اقتصادی، فقط راوی مبارزات کارگری، آن هم تنها در اشکال تند آن نیست. نمی‌خواهد روایتش تنها تاریخ اتحادیه‌ها و سازمان‌های کارگری را به دست دهد. در این گرایش نو، مورخ، زندگی روزمره کارگران را، آن‌گاه که حتی نشانی از «مبارزه» هم نیست، روایت می‌کند.

نقدی بر کتاب تاریخ اندیشۀ جدید ایرانی؛

کشکولِ تاریخی تجدد ایرانی

نخستین مسئله‌ای که در کتاب حاضر محل اشکال به نظر می‌رسد، این است که کتاب در یک دوگانه سرگردان است؛ دوگانۀ تأمین مواد خام مورد نیاز تاریخ‌نگاری اندیشه (اعم از متن رسائل، سفرنامه‌ها و...) و ادعای اثری مستقل در چارچوب تاریخ‌نگاری اندیشه که در هر دو این موارد، خالی از اشکال نیست.

نگاه راجر اسکروتن به سینمای اینگمار برگمان؛

اینگمار برگمان: فهم جهان

فضای مسیحی‌گونه مرتباً در فیلم‌های مهم برگمان رخ می‌دهد؛ ممکن است این یکی از دلایلی باشد که برگمان از مد افتاده؛ اما می‌تواند یک دلیل بر این هم باشد که چرا در آینده‌ای نزدیک دوباره به مد برگردد و از چیزی که بود تقدیر شود: مردی که سینما را وارد هنر غرب نمود.

نگاهی به اهداف و رویکردهای کرسی ایران‌شناسی در آمریکا؛

فکر می‌کنیم که تمدن ایران را می‌شناسیم!

ایران مانند کشورهای همسایۀ ما نیست که در قرن گذشته به وجود آمده باشند. نام کشور و تمدن ایران داستانی دیرینه است. داشتن دانش دربارۀ ایران به نحوۀ رفتار با اقوام و گروه‌های مختلف ایران کمک می‌کند.